تحلیل مفهوم دیگری در اندیشه گادامر و لویناس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فلسفه، دانشکده زبان و ادبیات خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد، گروه فلسفه، دانشکده زبان و ادبیات خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار، گروه فلسفه، دانشکده زبان و ادبیات خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22091/jptr.2024.10303.3002چکیده
در نوشتار حاضر ما با دو فیلسوف پدیدهشناس مواجه هستیم که در دو سنت فکری متفاوت یعنی هرمنوتیک و پدیدهشناسی به مفهوم «دیگری» به مثابه امکانهای بنیادین فرد اشاره داشتهاند. دیگری، به عنوان مفهومی هستیشناختی و مشترک در اندیشه گادامر و لویناس، نقطه عطف شرط امکان فهم و اخلاق است. این نوشتار با تمرکز بر مفهوم دیگری، ضمن پرداختن به نکات افتراق و اشتراک میان دیدگاه گادامر و لویناس، نشان خواهد داد دلمشغولی لویناس، به عنوان فیلسوف دیگری، رجوع به بنیادهای اخلاق است و شرط امکان بنیادهای اخلاق مواجهه با دیگری است. در هرمنوتیک فلسفی گادامر، دیگری نقطه عطف تعین امکانهای فهم در روابط دیالکتیکی و گفتگومحورانه است. بدون دیگری در اندیشه لویناس اخلاق و امر اخلاقی، و در اندیشه گادامر فرایند فهم در قالب امتزاج افقها رخ نخواهد داد. بنابراین، این مقاله نشان میدهد که دیگری مفهومی مشترک بین این دو فیلسوف است که هر دو در تحلیلهای فلسفی خودشان از اخلاق یا فرایند فهم گریز و گزیری از آن ندارند.