تأثیر سیاستهای امیر فخرالدینِ دومِ معنی(حک: 993- 1043ق)بر رویکرد عثمانیان در رویارویی با شیعیان و دروزیان شام در دوره جانشینانش(1043- 1078ق)
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2 دانش آموخته کارشناسیارشد دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، قزوین، ایران.
doi
چکیده
معنیانِ دروزی از جمله حکومتهای محلّی دستنشاندهای بودهاند که تحت حمایت عثمانیان سیاستهای ضدّ شیعی گستردهای را در مناطق شیعینشینِ شام در پیش گرفتند و بیش از همه امیر فخرالدین دوم بهواسطۀ حملات مستمر بدانجا شهره شد؛ این مقاله با استفاده از روش گردآوری دادهها، کتابخانهای و اسنادی و روش پژوهشِ تبیین کارکردی، بدیننتیجه دستیافته که فخرالدینِ دوم جهت کسب رضایت عثمانیان سیاستی تفرقهافکنانه و سرکوبگرانه در مقابل شیعیان برگزید و برای دستیابی به استقلالِ لبنان نیز به سرنگونی عثمانیان اندیشید. در فرجام، وی به دلیل اقداماتی بر ضدّ عثمانیان نه تنها از قدرت کنار نهاده شد، بلکه باعث تغییر سیاستِ عثمانیان در دورههای دیگر، از دوستانه و روادارانه به خصمانه نسبت به دروزیان و تشدید فشارها بر شیعیان گردید؛ چارهاندیشیهای عثمانیان برای جلوگیری از اتحاد دو گروه اخیر و در نتیجه، جنگ همهجانبه با آنان از جمله این سیاستها بود که به سقوط معنیان و بازیابی قدرت عثمانیان در مناطق شیعی و دروزینشینِ شام انجامید.