بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر افزایش شادکامی و بهزیستی روان شناختی زنان مطلقه
نویسندگان
1 دانشگاه لرستان
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رواندرمانی مثبتنگر بر افزایش شادکامی و بهزیستی روانشناختی زنان مطلقه شهر سرابله انجام شد. پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. شرکت کنندگان پژوهش عبارت بودند از 24 زن مطلقه که با روش نمونهگیری تصادفی از بین 48 زن مطلقه شهر سرابله که پرونده آنها در واحد اورژانس اجتماعی بهزیستی شهرستان چرداول وجود داشت انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت مداخلات رواندرمانی مثبتنگر قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. جهت سنجش متغیرها از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف(1989) و پرسشنامه احساس شادکامی آکسفورد(1989) استفاده شد. داده ها با آزمون کواریانس تک متغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در هر دو متغیر تفاوت معنیدار وجود دارد، یعنی رواندرمانی مثبتنگر منجر به افزایش شادکامی و بهزیستی روانشناختی زنان مطلقه گردید. یافتههای پژوهش ضرورت کاربرد رواندرمانی مثبت-نگر را در راستای افزایش شادکامی و بهزیستی روانشناختی زنان مطلقه خاطر نشان میسازد.