مدل مفهومی کنشگری اجتماعی زنان بر اساس سیره امامان معصوم(ع)در قیاس با جریانهای فکری معاصر
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات زنان دانشکده الهیات و معارف اهلبیت دانشگاه اصفهان
2 هیات علمی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
اشتراک بین زن و مرد درنظام هستی ،تداوم حیات اجتماعی و اصول ارزشی -حقوقی از مفاهیم اصلی اسلام بوده و تفاوتها تنها مربوط به عرصه تفاوت های جنسیتی می باشد وبدین سبب تاریخ تشیع شاهد حضور بانوان بسیاری در عرصه اجتماعی و فرهنگی بوده است. در عصر حاضر سه جریان سنتگرایی اسلامی، تجددگرایی اسلامی و تمدن گرایی اسلامی بهعنوان مهمترین جریانات فکری موجود در بستر اسلامی بیان می گردند که هر کدام رویکرد متفاوتی نسبت به حضور زنان دارد. ولذا این پژوهش به دنبال پاسخ این سئوالات می باشد: آیا زنان در تحولات فکری و فرهنگی جامعه اسلامی در زمان ائمه علیهم السلام نقشی داشته اند؟ و با توجه به محدودیت های موجود در آن زمان مدل فعالیت و نحوه ی تاثیرگذاری آنان به چه صورت بوده است؟ و کدام جریان فکری عصر حاضر متناسب با آن می باشد؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی، بر آنست تا شیوه فعالیت آموزشی– فرهنگی زنان در زمان امامان شیعه را استخراج نموده و جریان متناسب با آن در عصر حاضر به گونه ای که پاسخگوی مقتضیات زمان باشد را بیان نماید. نتایج حاکی از تایید مدل تمدن گرای اسلامی در منش ائمه در مواجهه با فعالیت بانوان می باشد.
