روحانیت و مقایسه سیستم آن پس از مشروطه با دوران پس از انقلاب اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
2 کارشناس ارشد علوم سیاسی
doi
چکیده
روحانیت به عنوان یکی از زیر سیستمهای اجتماعی ایران، در تعامل با محیط خارجی، علاوه بر تأثیرگذاری از آن متأثر نیز هست. در این میان، حرکت سیاسی ـ اجتماعی مشروطه و انقلاب اسلامی و نقش تأثیرگذار روحانیت در این دو دروه، این پرسش را به ذهن متبادر میسازد که ساختار و کارکردهای روحانیت در این دو مقطع چگونه بود؟ پاسخ به این سؤال موجب میشود محققان جامعهشناسی سیاسی بتوانند در پیشبینی تحوّلات آتی روابط روحانیت و نظام سیاسی از آن بهرهمند شوند. روحانیت با شکست مشروطه، تلاش کرد تا به ساختار پراکندة خویش وحدت ببخشد و با انتقال مرجعیت به ایران، خود را به مرکز تحوّلات نزدیکتر نماید. از دیگر سو، کارکردهای روحانیت نیز تقلیل پیدا کرد. اما با وقوع انقلاب اسلامی، ساختار اقتداری و سازمانی روحانیت دچار تحوّل عظیمی شد و کارکردهایش گستردهتر گردید.