رابطه ی بین سبک های حل تعارض، بهزیستی روان شناختی و ثبات ازدواج : ارائه یک مدل علی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 استادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 استادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف تبیین رابطه علّی بین سبکهای حل تعارض و ثبات ازدواج با میانجیگری بهزیستی روانشناختی انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل افراد (زن و مرد) متأهلی بود که حداقل 3 سال از ازدواج آنان گذشته باشد و در ماههای اردیبهشت تا شهریور 1397 به مراکز مشاوره منطقه 2 تهران مراجعه کردهباشند. 308 نفر نمونه به صورت در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای بیثباتی ازدواج ادواردز و همکاران (1980)، سبکهای حل تعارض نسخه Bرحیم (1983) و بهزیستی روانشناختی فرم کوتاه ریف (1980) بود. یافتههای پژوهش از طریق تحلیل مسیر نشان داد سبک سلطهگرانه بهصورت مثبت؛ و سبکهای یکپارچه، اجتنابی و بهزیستی روانشناختی بهصورت منفی بیثباتی ازدواج را پیشبینی میکنند. ضرایب مسیر غیرمستقیم نشان داد بین سبک سلطهگرانه و بیثباتی ازدواج رابطه مثبت، بین سبک یکپارچه و مصالحهای و بیثباتی ازدواج رابطه منفی وجود دارد و بهزیستی روانشناختی رابطه بین سبک یکپارچه، مصالحهای؛ و سلطهگرانه با بیثباتی ازدواج را میانجیگری می کند. بنابراین، سبکهای حل تعارض افراد و بهزیستی روانشناختی آنان میتواند متغیرهای موثری برای سنجش و پیشبینی ثبات ازدواج باشد.