اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی مادران مطلقه
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد مرودشت ،دانشگاه آزاد اسلامی ، مرودشت، ایران
2 استادیارگروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، مرودشت، ایران
doi
چکیده
امروزه یکی از مشکلات جوامع موضوع طلاق می باشد ، که باعث از هم پاشیدگی خانواده ها و ایجاد مشکلات متعدد روانی در مادران ، پدران و کودکان این خانواده ها هستیم. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر افزایش بهزیستی روانشناختی، کاهش احساس تنهایی مادران مطلقه میباشد. طرح این پژوهش، طرح آزمایشی کامل با پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور28 نفر از مادران مطلقه که حضانت فرزندانشان را پس از طلاق بر عهده داشتند به طور تصادفی از بین تعداد زیادی از مادران مطلقه ی شهر شیراز انتخاب شدند. پس از ارئهی توضیحات لازم و کسب رضایت از آنان جهت شرکت در پژوهش، 14نفر در گروه آزمایش و 14 نفر در گروه کنترل قرار داده شدند و پرسشنامههای احساس تنهایی UCLA و بهزیستی روانشناختی ریف پیش از شروع درمان توسط شرکت کنندگان تکمیل و سپس 8 جلسه شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی روی گروه آزمایش اجرا گردید. گروه کنترل مداخله ای دریافت ننمود. پس از جمعآوری اطلاعات دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج حاصل از تحلیل واریانس نمرات افتراقی پیشآزمون و پسآزمون نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل در دو متغیر بهزیستی روانشناختی و احساس تنهایی تفاوت معنیداری وجود داشت. در نتیجه ، شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی به طور معنی داری منجر به کاهش احساس تنهایی و افزایش بهزیستی روانشناختی مادران مطلقه شد