علویان سوریه از شکلگیری تا قدرتیابی
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم سیاسی دانشگاه رازی
2 کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت معلم
doi
چکیده
علویان از جمله فرق شیعی هستند که به دلیل ستمها و اهانتهایی که بهویژه در دوران حاکمیت عثمانیان از جانب اهلسنّت متحمل شدند، تا قرنها در قلعههای کوهستانی سوریة کنونی بهطور مخفیانه و در شرایط نامطلوب اجتماعی و اقتصادی میزیستند. در پایان جنگ جهانی اول، با فروپاشی امپراتوری عثمانی و آغاز دوران قیمومت فرانسه، به این اقلّیت ستمدیده توجه شد، بهگونهای که به سرعت در ارتش، دستگاههای امنیتی و حزب «بعث» عضوگیری شدند و حتی توانستند در فاصلة سالهای 1922 تا 1936 دولت مستقلی تحت حمایت فرانسه تشکیل دهند. این پیشزمینهها موجب گردید که آنان بتوانند پس از استقلال سوریه در سال 1944 و خروج از شرایط تحتالحمایگی، طی کودتاهایی سرانجام، در سال 1971 قدرت را به دست گیرند و رسماً حکومتی سکولار به ریاست ژنرال حافظ اسد بر سر کار آورند. امروزه علویان حاکم بر سوریه به شدت از ناحیة جنبشها و گروههای بنیادگرای مسلمانی همچون «اخوانالمسلمین»، «حماس» و «حزبالله» احساس خطر میکنند. از سوی دیگر، امواج نهضتهای ضد استبدادی اخیر در جهان عرب، به سوریه نیز رسیده و بخصوص علاوه بر ابعاد ظلمستیزانهای که داراست، حرکتی برخاسته از سوی اکثریت سنّی علیه اقلّیت حاکم علوی نیز ارزیابی میگردد.