بررسی هویت فرهنگی جشن در سیره معصومان (ع)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تاریخ دانشگاه الزهرا (س). تهران، ایران

2 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران

doi
چکیده

آیین‌های مربوط به جشن در زندگی انسان اهمیت خاصی دارند. به ویژه، اگر این آیین‌ها جایگاه دینی داشته باشند در همبستگی و پایداری مردم تأثیرگذارند. به دلیل الگو بودن معصومان (ع) برای شیعیان و همچنین آمیختگی این آیین‌ها با باورهای نادرست، بررسی و شناخت آیین‌های جشن در سیره معصومان (ع) از جایگاه مهمی برخوردار است. این نوشتار در پی آن است که با روش گردآوری کتابخانه‌ای در منابع تاریخی و روایی و با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی هویت فرهنگی آیین‌های جشن در سیره معصومان (ع) بر پایه شاخص‌های مفهومی سه گانه شادی، آراستگی و شادباش ‌گویی بپردازد. دستاورد پژوهش نشان می‌دهد معصومان (ع) آیین‌های جشن‌ها را با اهداف دینی مانند یکتاپرستی، هم‌گرایی اجتماعی، شادمان‌ سازی، انگیزه ‌بخشی و یاری دیگران فرهنگ‌سازی می‌کردند و در این میان به آیین‌های عرفی مردم نیز توجه داشتند. توجه به برخی آیین‌ها در جشن غدیر مانند عبادت کردن، تنها در سیره نظری امام صادق (ع) و شادباش گویی، تنها در سیره عملی پیامبر(ص) را می‌توان در زمره آیین‌های جشن شیعی دانست.