آزمون مدل علی تمایز یافتگی و رضایت زناشویی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد مرودشت ، دانشگاه آزاد اسلامی ، مرودشت ، ایران.
2 استاد بخش روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی،مرودشت، ایران.
3 استاد بخش روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی،شیراز، ایران.
4 استاد بخش روانشناسی، دانشگاه شیراز،شیراز، ایران.
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تحلیل رابطهی علی تمایزیافتگی و رضایت زناشویی بوده است. جامعه آماری این تحقیق، متآهلین عادی شهر شیراز میباشند . برای تعیین حجم نمونه با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی در دسترس و بر اساس تعداد مؤلفههای موجود در مدل، تعداد 310 نفر از زوجین عادی که شامل 155 زن و 155 مرد متأهل که طول مدت ازدواج آنها بین 5 - 12 سال متغیر بوده و سن آنها زیر50 سال باشد انتخاب گردید. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس تمایز یافتگی خود اسکورن و مقیاس رضایت زناشویی انریچ (فرم کوتاه) بوده که روایی و پایایی ابزار مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده ازنرمافزار Spssو Amos در دو سطح توصیفی و استنباطی صورت گرفت. نتایج نشان داد که ضریب تأثیر تمایز یافتگی خود بر رضایت زناشویی معنیدار است؛ بدین معنی که تمایز یافتگی خود بر رضایت زناشویی اثر مستقیم و معنیداری دارد.
