بررسی اثرمتقابل عصاره‌های گیاهی (کنوکارپوس، یوکا و پالونیا) بر عملکرد رشد، فعالیت آنزیمی هپاتوپانکراس و کیفیت آب محیط پرورش میگوی وانامی در دو سیستم پرورش (محیط بیوفلاک و بدون بیوفلاک)

نویسندگان

1 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس

2 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس

3 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس

4 دانش آموخته گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس

doi
10.22059/jfisheries.2019.74689
چکیده

این مطالعه به­منظور بررسی اثر متقابل سیستم پرورش (بیوفلاک و بدون فلاک) و افزودنی­های غذایی (یوکا، کنوکارپوس، پالونیا و شاهد) بر عملکرد رشد و تغذیه، فعالیت­های آنزیمی و کیفیت آب محیط پرورش میگو پاسفید انجام شد. میگوی پا سفید با میانگین وزن 07/0± 47/1 گرم و 37/0± 00/7 سانتی­متر در 24 مخزن با حجم آبگیری 50 لیتر برای 30 روز ذخیره­سازی شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۸ تیمار و هر یک با ۳ تکرار بود که شامل؛ بیوفلاک+ 1% عصاره­های گیاهی یوکا (BY)، کنوکارپوس (BCO) و پالونیا (BP)، شاهد (BC) و بدون بیوفلاک+ 1% عصاره­های گیاهی یوکا (Y)، کنوکارپوس (CO) و پالونیا (P)، شاهد (C). تفاوت معنی­داری بین پارامترهای تولید میگو در بین تیمارها وجود نداشت. بیشترین وزن (14/0± 66/4 گرم) و کمترین ضریب تبدیل غذایی (04/0± 92/0) برای میگوهای پرورش یافته در تیمار BCO  بدست آمد. بیشترین سطح آمیلاز، لیپاز و پروتئاز در تیمارهای Y و BY به­دست آمد. عصاره گیاه یوکا در جیره غذایی منجر به کاهش آمونیاک شد. نتایج نشان داد که ازعصاره Conocarpus erectus برای تقویت رشد و از عصاره Yucca schidigera برای بهبود کیفیت آب می­توان در سیستم بیوفلاک استفاده نمود.