نقش سیاستگذاریهای دولتی در کاهش تولید و مصرف ذغال چوب در ایران طی برنامههای اول و دوم عمرانی (1327-1341)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تاریخ ایران اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
چکیده
جنگلها و محصولات جنگلی در طول تاریخ بهعنوان عاملی جهت رفع نیازهای انسانی چه در تأمین بخشی از مواد غذائی و سوخت مورد نیاز بشر و چه در برآوردن برخی از نیازهای صنعتی نقش مهمی بازی کردهاند. یکی از مصارف جنگلها در ایران از دیرباز تأمین ذغال مورد نیاز شهرها و روستاها بوده است. به همین جهت قسمت عمدهای از جنگلهای مرکز و غرب و جنوب ایران در اثر بهرهبرداری بیرویه جهت تأمین ذغال مورد نیاز از بین رفتند. همچنین جنگلهای شمال نیز به میزان قابلتوجهی در اثر همین عامل تخریب گردیدند. لذا با شروع برنامههای عمرانی از سال 1327 ش سیاست گذاریهایی از جانب دولت جهت کاهش تولید و مصرف ذغال اجرا گردید؛ بنابراین در این پژوهش با استفاده از دادههای به دست آمده از اسناد و مدارک دولتی، به توضیح سیاست گذاریهای دولتی طی دوران برنامههای هفتساله اول و دوم عمرانی (1327-1341ش/1948-1962م) در این عرصه پرداخته خواهد شد و نشان خواهیم داد که سیاستگذاریهای دولتی در دو جهت تغییر شیوه ذغالگیری و کاهش تولید و مصرف این سوخت از طریق جایگزینی سوختهای دیگر مانند نفت موفقیتهای قابل توجهی به دست آورد.