شناسایی مؤثرترین عوامل اثرگذار بر ارتقاء فرهنگ‌کار برای زنان سرپرست‌ خانوار با استفاده از تکینک (DEMATEL)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 دانشیار، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

3 دانشیار، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
چکیده

هدف این پژوهش، شناسایی مؤثرترین عوامل اثرگذار بر ارتقاء فرهنگ‌کار برای زنان سرپرست‌خانوار با استفاده از تکینک (DEMATEL) است. روش پژوهش ترکیبی کیفی و کمی می‌باشد، بدین صورت که ابتدا از طریق روش ارزیابی انتقادی به عنوان یکی از روش‌های تحقیق کیفی متغیرهای مربوط به فرهنگ‌کار شناسایی شدند و سپس از طریق روش تحقیق کمی و تکنیک (DEMATEL) علل ارتقای فرهنگ‌کار اولویت‌بندی گردیدند. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل 10 نفر از متخصصان مدیریت فرهنگی می‌باشد که از طریق روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج پژوهش در بخش کیفی نشان داد از مجموع ۳۸ مقاله بررسی شده، ۱۱ مقاله پس از ارزیابی انتقادی امتیاز بالاتر از ۳۰ را کسب نمودند و براساس آن‌ها مؤلفه‌های پژوهش براساس بالاترین میزان فراوانی شامل ۳ مولفه فرعی و ۱۸ شاخص تعیین گردیدند.  هم­چنین نتایج در بخش کمی براساس تحلیل (DEMATEL) نشان داد، از میان سه مؤلفه­ی اصلی ارتقای فرهنگ‌کار زنان سرپرست‌خانوار، سیاست‌گذاری شغلی به عنوان اولویت اول، ارزش‌های فرهنگی اولویت دوم و مهارت‌های فردی به عنوان اولویت سوم شناسایی شدند. هم­چنین به منظور تعیین اولویت در مورد هریک از شاخص‌های مربوط به مؤلفه‌های فرعی پژوهش نیز از تحلیل (DEMATEL) استفاده شد، که نتایج مربوط نشان داد، در مؤلفه­ی مربوط به سیاست‌گذاری‌های شغلی از میان ۶ شاخص مربوط، شاخص حامیان، بالاترین اثربخشی را در سیاست‌گذاری‌های شغلی دارد. در مورد مؤلفه­ی هنجارهای فرهنگی، از میان ۵ شاخص مربوط، اصلاح قوانین‌کار، بالاترین اثربخشی را در هنجارهای فرهنگی دارد و در نهایت مشخص گردید از میان ۶ شاخص مربوط به مهارت‌های فردی، شاخص تحصیلات بالاترین میزان تأثیرگذاری را در مهارت‌های فردی ایفا می‌کند.