برساخت زنانگی در گفتمان تشکلهای اصولگرا زنان، تاکتیک ها و سازوکارهای گفتمانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مطالعات زن و خانواده، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانشآموختهی دکتری جامعه شناسی، دانشکده جامعهشناسی، دانشگاه بوردو، بوردو، فرانسه.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف مطالعهی چگونگی برساخت سوژهی زنانگی در تشکلهای اصولگرای زنانه به تحلیل گفتمان متنهای منتشر شده توسط مرکز تحقیقات زن و خانواده وابسته به حوزهی علمیهی خواهران قم و شورای فرهنگی- اجتماعی زنان وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی، در بازهی زمانی سالهای ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ پرداخته است. یافتهها نشان میدهد این گفتمان از سه منظر بدن، میل جنسی و نقش های جنسیتی به زنانگی نگریسته و سه تاکتیک گفتمانی محرک خواندن بدن زنانه، به رسمیت نشناختن میل جنسی زن و قداست خانواده و زن در مقام مادر و همسر را در برساخت زنانگی بهکار میگیرد. این گفتمان با برساخت دوگانهی خود و دیگری نظام سرمایهداری غرب، سوژهی زنانگی را در قالب دو دسته ابژه مطیع و سرکش بازنمایی کرده بهطوریکه ابژههای مطیع، را به عنوان الگوهای مطلوب تکثیر کرده و ابژههای مقاوم را با هدف اعمال هرچه بیشتر قدرت و انقیاد سوژهی زنانه طرد کرده و به حاشیه میراند تا در نهایت، با بازتولید ساختارهای امتیاز دهندهی سنتی و قانونی برای مردان سرپرستی ایشان بر زنان را در سطوح خرد و کلان تداوم بخشد.