طبقه­بندی خط در سکه­های آل بویه، ضرب شیراز

نویسندگان

1 Ph.D Student, Tabriz University, Islamic Art, Tabriz, Iran.

2 Assistant Professor of Art History, Tabriz University of Islamic Art,Tabriz, Iran. , M.kazempour@tabriziau.ac.ir

3 Assistant Professor of Art and Architecture, Mashhad Azad Islamic University, Tabriz, Iran.

4 Professor of Graphics, at the Faculty of Art, Tarbiat Modarres University,Tabriz, Iran

doi
چکیده

سکه­ها از مهم­ترین آثار به دست آمده از دوره آل­بویه (320ـ448 ه.ق) هستند. سکه­ها علاوه بر ارائه اطلاعات تاریخی ـ همانند محل و سال ضرب و نام پادشاه ـ به­ سبب دارا بودن کتیبه، معرّف بخشی از خطوط روزگار خود هستند که با مطالعه­ و دقت­نظر در آنها می­توان به فرم­های نوشتاری آن دوره پی­برد.به علت جایگاه ویژه آل­بویه در شکل­گیری و تحول کتیبه­نگاری در قرون چهارم و پنجم هجری قمری، شناسایی فرم نوشتارسکه­ها این دوره، امری ضروری و مهم و راهگشای شناسایی خطوط این دوره است. شیراز یکی از مهم­ترین شهرهای دوره آل­بویه است که ضرابخانه داشت. هدف این پژوهش بررسی خط در سکه­های ضرب شیراز و طبقه­بندی فرم نوشتار کتیبه­های این سکه­هاست. این پژوهش با روش تحلیلی ـ توصیفی در پی پاسخ به دو پرسش­ است؛ در طبقه­بندی سکه­ها به چه ویژگی­های ساختار بصری حروف می­بایست توجه کرد؟ مهم­ترین ویژگی­های ساختاری سکه­های ضرب شیراز کدامند؟ از نتایج این پژوهش شناسایی چهار طبقه اصلی نوشتار در سکه­ها است. در گروه اول سکه­های آل­بویه حروف کشیده و در گروه دوم حروف همراه با فرم­های تزئینی است که نمونه­های مشابه آن در دیگر ضرابخانه­های آل­بویه نیز مشاهده شد. در گروه سوم، حروف با الف­های کشیده و فشردگی حروف روی خط کرسی همراه است. این گروه را می­توان گروه اختصاصی ضرابخانه شیراز معرفی کرد. گروه چهارم شامل خطوط ثلث و نسخ کهن است.