بررسی نقش میانجی عزت نفس و ریسک پذیری در تحلیل عوامل مؤثر بر خود اشتغالی زنان روستایی
نویسندگان
1 دکترای توسعه روستایی، استادیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعه روستایی دانشگاه زنجان
2 کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه زنجان
3 دانشجوی دکتری توسعه روستایی، دانشگاه زنجان
doi
چکیده
امروزه یکی از معیارهای مهم برای سنجش درجهی توسعه یافتگی یک کشور، سطح اشتغال زنان است. بنابراین توجه بیشتر به اشتغال زنان منجر به استفادهی بهتر از این ظرفیت بالقوه در جامعه میشود. تحقیق حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر خود اشتغالی زنان روستایی انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان روستایی استان زنجان بودند که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تعداد 200 نفر از آنان انتخاب شد (که تنها 188 پرسشنامه قابل استفاده بود). ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش، پرسشنامه بود. تجزیه و تحلیل دادهها بهوسیلهی نرم افزارهای SPSS20 و AMOS20 انجام شد. دادههای گردآوری شده با استفاده از تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل گردید. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری با روش برآورد بیزی نشان داد: شرایط اقتصادی، شرایط اجتماعی، دورههای آموزشی و ترویجی، دارای اثر مستقیم معنی داری بر خوداشتغالی زنان روستایی هستند. همچنین، بر اساس نتایج مدل ساختاری میانجی مشخص شد که متغیر عزت نفس و ریسکپذیری در رابطهی بین متغیرهای شرایط اقتصادی و اجتماعی دارای نقش میانجی جزئی بوده و متغیر ریسکپذیری از نقش میانجی کلی در رابطه بین دورههای آموزشی ترویجی بر خوداشتغالی زنان روستایی برخوردار است. بهطور کلی مهیا بودن شرایط اقتصادی، اجتماعی و برگزاری برنامههای آموزشی و ترویجی متناسب همراه با تقویت قابلیتهای فردی مانند عزت نفس و ریسکپذیری میتواند زمینه ساز توسعهی خوداشتغالی در میان زنان روستایی باشد.