واژههای دخیل عربی در کهنترین متنهای فارسی نو بر اساس دستنویسهای مانویِ تورفان
نویسندگان
1 د کترای ایرانشناسی از د انشگاه آزاد برلین، انستیتو ایران شناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه ا د یان و مذاهب قم
doi
چکیده
در این مقاله نمونههایی از متغیرات سبکیِ خط مانوی در میان دستنویسهای مانویِ تورفان بررسی شده است. برخی واژهها از زبان عربی در دستنویسهای متون فارسی نو به خط مخصوص مانوی به کار رفته و در این مقاله معرفی میشوند. یکی از دستنویسهای مانوی همزمان با کهنترین متونِ به اصطلاح فارسیِ کلاسیک مورد توجه قرار گرفته و بررسی دیگر قطعات همسو با آن، به شناسایی کهنترین واژگان دخیل عربی ـ حدود 90 واژه ـ در نخستین متون فارسی نو انجامید. همچنین بسیاری از متغیرات سبکشناختیِ چندنویسه در دستنویس های متأخر مانوی و به ویژه برخی از حلقه های مفقودشده در فرآیندِ تحول پلاستیکِ خط مانوی، نیز بازشناسی شده است.
