بررسی رابطهی بین مهارتهای زندگی و طلاق عاطفی(مورد مطالعه: افراد متأهل شهر شیراز در سال 1396-1395)
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشجوی دکترای جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
3 استاد جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
مقالهی پژوهشی حاضر با هدف بررسی رابطهی بین مهارتهای زندگی و طلاق عاطفی انجامشده است. این پژوهش از نظر روش گردآوری دادهها، پژوهشی توصیفی از شاخهی مطالعات پیمایشی بهشمار میآید و از نظر ارتباط بین متغیرهای پژوهش، از نوع همبستگی است که رابطهی بین مهارتهای زندگی و طلاق عاطفی را بررسی کرده است. جامعه آماری شامل کلیهی افراد متأهل ساکن شهر شیراز است. حجم نمونه، بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای بر اساس مناطق دهگانهی شهر شیراز انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات، از پرسش نامهی طلاق عاطفی مریم اسکافی و پرسش نامهی مهارتهای زندگی زوجین که بر اساس شاخص مهارتهای زندگی سازمان بهداشت جهانی ساختهشده استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها بهوسیلهی نرمافزار spss 22 وبا بهکارگیریآزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون چندگانه انجامشده. نتایج ضریب همبستگی پیرسون حاکی از آن بود که بین مهارتهای زندگی و ابعاد آن با طلاق عاطفی رابطهی معنادار معکوس وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد 7/77 درصد از تغییرات متغیر طلاق عاطفی توسط ابعاد مهارتهای زندگی تبیین میشود؛ که نشاندهندهی نقش و تأثیر مهم مهارتهای زندگی در تبیین مسألهی طلاق عاطفی است. از بین ابعاد مهارتهای زندگی، مهارتهای حل مسأله، ارتباط مؤثر و همدلی بیشترین اثر را در پیشبینی طلاق عاطفی داشتند.