ارزشباریِ علم و برهان تعیّن ناقص
نویسندگان
1 استادیار گروه کلام، مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران
doi
10.22091/jptr.2021.7007.2550چکیده
یکی از مسائل مهم در دامان فلسفۀ علم در دهههای اخیر، ارزیابی امکان و لزوم پاکسازی فرایند علم از ارزشهاست. تأثیر ارزشهای علمی در فرایند علمیْ محل مناقشه نیست، اما دخالت ارزشهای غیر علمی - به دلایل مختلف و ازجمله خدشه در عینیت علم - محل تردید جدّی است. یکی از مهمترین استدلالهای مدافعان این اثرگذاری، تمسک به تعیّن ناقص گذرای فرضیه بر اساس شواهد و قواعد موجود است. در فرایند علم، گاه اتفاق میافتد که مجموعهٔ شواهد در دسترس بههمراه قواعد منطقی و علمی، پژوهشگر را به نتیجه معیّنی رهنمون نمیشود و هنوز چند گزینهٔ بدیل پیشروی او وجود دارد. حال، از آنجا که مؤلفههای علمی بنا به فرض، از تعیّن کامل فرضیه ناتوان هستند، انتخاب از میان این گزینهها بر پایهٔ ارزشهای غیر علمی خواهد بود و در نتیجه، دخالت این قسم از ارزشها در فرایند علم مُجاز خواهد بود. مهمترین چالش پیش روی این دفاع، خدشه به عینیت علم است؛ زیرا شکاف بین فرضیه و مؤلفههای علمی، با عوامل غیر علمی پر شده است و این نگرشی غایتگرایانه و عملگرایانه به علم است؛ نه نگاهی واقعگرایانه. همچنین عوامل اثرگذار بر انتخابِ نظریه در حالت تعیّن ناقص، اعم از ارزشهای غیر علمی هستند و میتوان انتخاب نهایی را مولود ویژگیهای شخصیتی یا عوامل محیطی و فرهنگی غیر هنجاری دانست.