تحلیل وضعیت محیطزیستی و تدوین راهبردهای مدیریتی تالاب آلاگل با استفاده از مدل DPSIR
نویسندگان
1 گروه علوم محیطزیست، دانشکده شیلات و محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
2 گروه علوم محیطزیست، دانشکده شیلات و محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
3 گروه علوم محیطزیست، دانشکده شیلات و محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
doi
10.22034/envj.2025.505505.1467چکیده
مقدمه: هر اکوسیستم خدمات و کالاهایی ارائه میدهد که نیازهای انسانی و رفاه جوامع را تأمین میکند. با این حال، تالابها در ایران و جهان با چالشهای جدی نظیر کاهش مساحت، آلودگی منابع آبی و تغییرات کاربری مواجه هستند که پایداری آنها را تهدید میکند. بنابراین حفاظت از این اکوسیستمهای حیاتی جهت مدیریت پایدار آنها امری ضروری است. در این راستا، چارچوب DPSIR برای ارزیابی تغییرات محیطی و تحلیل تأثیرات فعالیتهای انسانی بر محیطزیست در سالهای اخیر توسعه یافته است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تحلیل وضعیت محیطزیستی تالاب آلاگل با استفاده از چارچوب DPSIR و بررسی روابط علت و معلولی میان فعالیتهای انسانی و اثرات محیطزیستی انجام شده است. مواد و روشها: این پژوهش در چهار گام اصلی شامل شناسایی نیروهای محرکه اثرگذار بر وضعیت تالابها و فشارهای وارد شده بر وضعیت محیطزیستی موجود و اثرات سوء، تطبیق و بومیسازی اطلاعات برای تالاب آلاگل از طریق بازدید میدانی و مصاحبه حضوری با افراد بومی و کارشناسان، تشریح وضعیت محیطزیستی تالاب آلاگل در چارچوب DPSIR و شناسایی و معرفی مهمترین راهکارها در جهت کاهش، جبران یا رفع مشکلات تالاب مورد مطالعه در قالب پرسشنامهای بر اساس طیف لیکرت انجام شد.نتایج: یافتههای مطالعه نشان داد که افزایش جمعیت، تغییر اقلیم، توسعه سکونتگاهها و مناطق روستایی، نیازهای آبی جوامع اطراف تالاب، توسعه راهها و حمل و نقل جادهای، عدم مدیریت یکپارچه و ضعف قوانین، فعالیتهای کشاورزی، گردشگری، رشد و توسعه صنعتی، رشد و توسعه آبزیپروری و شیلات و دامپروری و چرای مازاد مهمترین نیروهای محرکهای هستند که در یک سلسله روابط علی - معلولی به فشارها، وضعیت و آثار منجر شدهاند. جهت مدیریت این اثرات و بهبود وضعیت تالاب، 65 راهکار در قالب مؤلفه پاسخ ارائه گردید که پس از ارزیابی توسط متخصصین، مهمترین راهکارها به تفکیک هر نیروی محرکه تعیین شدند. از مهمترین راهکارهای شناسایی شده میتوان به نظارت بر اراضی حاشیهای و تعیین مرز تالاب، استفاده از سیستمهای نوین آبیاری، جلوگیری از زمینخواری، مدیریت یکپارچه آب، رعایت الزامات محیطزیستی توسعه مطابق با سند ملی آمایش سرزمین، ترویج رویکرد مدیریت جامع تالاب، حفظ تعادل هیدرولوژیک در حوضه، برنامهریزی توسعه گردشگری با توجه به ظرفیتهای منطقه، کاربرد فناوریهای نوین در حفاظت، حفظ آبزیان بومی و ناحیهبندی مناطق مناسب چرای دام در اطراف تالاب اشاره کرد.بحث: ارزیابی وضعیت محیطزیستی تالاب آلاگل با استفاده از مدل DPSIR به شفافسازی روابط علت و معلولی میان عوامل انسانی و طبیعی پرداخته و تأثیر آنها بر اکوسیستم تالاب را نشان میدهد. نیرو محرکههایی نظیر افزایش جمعیت و تغییرات اقلیمی به محیطزیست تالاب فشار وارد میکنند که موجب تغییرات منفی در کیفیت آب، زیستگاهها و تنوع زیستی میشود. از آنجا که این تغییرات تهدیدات جدی برای پایداری تالاب بهشمار میآیند، شناسایی و ارائه راهکارهای مدیریتی ضروری است. اجرای راهکارهای پیشنهادی، همراه با تقویت مدیریت جامع و مشارکت فعال جوامع محلی، نیازمند پایش مستمر، تخصیص منابع کافی و تدوین قوانین کارآمد برای حفاظت از این اکوسیستم ارزشمند است. در این مسیر، شاخصهای توسعهیافته مدل مذکور میتوانند بهعنوان ابزارهای مؤثر برای سیاستگذاران و مدیران در برنامهریزی و تصمیمگیریهای مرتبط با حفاظت از تالاب آلاگل عمل کنند.