فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف مقاله حاضر تحلیل اثر رفتار ناهمگون سرمایه‌گذاران بخش مسکن بر قیمت مسکن و نهایتا" بر رشد اقتصادی ایران طی دوره 1399:1-1380:1 می‌باشد. بدین منظور ابتدا اثر رفتار‌تقلیدگونه و خوش‌بینی بیش از حد سرمایه‌گذاران بر قیمت مسکن بررسی می شود سپس اثر قیمت مسکن بر رشد اقتصادی به روش رگرسیون انتقال ملایم (STR) برآورد می گردد. اندازه گیری ضرایب مولفه های اقتصاد رفتاری مسکن، میزان اثر گذاری این متغیرها بر رشد اقتصادی را برآورد می کند. نتایج نشان می دهد توابع قیمت مسکن و رشد اقتصادی دارای سطح آستانه و دو رژیم حدی هستند. حد آستانه ای رفتارتقلیدگونه متغیر انتقال تابع قیمت مسکن کمیّت 0051/0 درصد اختیار می کند. کمیت سطح آستانه ای قیمت مسکن به عنوان متغیر انتقال تابع رشد اقتصادی برابر با 0266/0 درصد می‌باشد. در تابع قیمت مسکن، رفتارتقلیدگونه در رژیم اول و دوم بر قیمت مسکن اثر مثبت دارد اما این ضریب در رژیم دوم بزرگتر‌است. خوش‌بینی بیش از حد نیز در رژیم اول بر قیمت مسکن بی‌تأثیر بوده، اما در رژیم دوم اثر مثبت دارد. ضرایب برآوردی رژیم‌های اول و دوم حاکی از نامتقارن بودن رفتار سرمایه‌گذاران بر قیمت مسکن است. برآورد تابع رشد اقتصادی نشان می دهد؛ قیمت مسکن در رژیم اول و دوم اثر منفی بر رشد اقتصادی دارد، اما این اثر در رژیم دوم تقویت شده‌است. کمیّت آماره سوبل بیانگر آن است؛ قیمت مسکن در انتقال اثر رفتار تقلیدگونه بر رشد اقتصادی نقش میانجی‌گرانه داشته، اما در انتقال اثر خوش‌بینی بیش از حد بر رشد اقتصادی نقش میانجی گری ایفاء نمی کند.