ارزیابی کیفیت و زمان ماندگاری میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) تازه طی نگهداری در یخ فالوده ای (Slurry ice)

نویسندگان

1 دانشیار گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

4 دانشجو دکتری گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

5 استاد گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2019.262094.1038
چکیده

میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) گونه مهم و غالب پرورشی در سرتاسر جهان می ­باشد. ارزیابی کیفیت و زمان ماندگاری میگوی تازه قبل از تیمار نگهدارنده (متابی سولفیت سدیم) طی فرایند برداشت ضروری است.  روش های مختلف نگهداری، شامل نگهداری در یخچال (4°C) (تیمار A) و نگهداری در یخ پودری (تیمار B) و یخ فالوده­ای (تیمار C)، بر کیفیت و زمان ماندگاری میگوی پاسفید غربی مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، آزمایش‌های مجموع بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، تیوباربیتوریک اسید (TBARS)، مقادیر اسیدیته و آزمایش های میکروبی شامل شمارش کلی باکتری‌ها (APC) و شمارش باکتری‌های سرمادوست (PTC) طی 12 روز (هر دو روز یک‌بار) انجام شد. افزایش میزان (TVB-N، TMA-N، TBA) و (PV) طی دوره نگهداری در یخ فالوده­ای به شکل معنی ­داری در مقایسه با یخ پودری و یخچال (C°4) کاهش یافت (0/05>P). زمان ماندگاری نگهداری میگوی در یخچال (C°4)، 6 روز بود. روند رشد باکتری­های هوازی (APC)، باکتری­ های سرماپسند (PTC) در نمونه­های نگهداری شده در یخچال در مقایسه با دو تیمار دیگر به­ طور معن ی­داری افزایش یافت(0/05>P). به طور کلی، نتایج حاکی از عملکرد بهتر تیمار (C) یخ فالوده­ای در حفظ کیفیت میگوها طی 12 روز نگهداری بود.