ارزیابی کیفیت و زمان ماندگاری میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) تازه طی نگهداری در یخ فالوده ای (Slurry ice)
نویسندگان
1 دانشیار گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
4 دانشجو دکتری گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
5 استاد گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2019.262094.1038چکیده
میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) گونه مهم و غالب پرورشی در سرتاسر جهان می باشد. ارزیابی کیفیت و زمان ماندگاری میگوی تازه قبل از تیمار نگهدارنده (متابی سولفیت سدیم) طی فرایند برداشت ضروری است. روش های مختلف نگهداری، شامل نگهداری در یخچال (4°C) (تیمار A) و نگهداری در یخ پودری (تیمار B) و یخ فالودهای (تیمار C)، بر کیفیت و زمان ماندگاری میگوی پاسفید غربی مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، آزمایشهای مجموع بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، تیوباربیتوریک اسید (TBARS)، مقادیر اسیدیته و آزمایش های میکروبی شامل شمارش کلی باکتریها (APC) و شمارش باکتریهای سرمادوست (PTC) طی 12 روز (هر دو روز یکبار) انجام شد. افزایش میزان (TVB-N، TMA-N، TBA) و (PV) طی دوره نگهداری در یخ فالودهای به شکل معنی داری در مقایسه با یخ پودری و یخچال (C°4) کاهش یافت (0/05>P). زمان ماندگاری نگهداری میگوی در یخچال (C°4)، 6 روز بود. روند رشد باکتریهای هوازی (APC)، باکتری های سرماپسند (PTC) در نمونههای نگهداری شده در یخچال در مقایسه با دو تیمار دیگر به طور معن یداری افزایش یافت(0/05>P). به طور کلی، نتایج حاکی از عملکرد بهتر تیمار (C) یخ فالودهای در حفظ کیفیت میگوها طی 12 روز نگهداری بود.