شناسایی شایستگیهای بازدارندة پایداری کارآفرینان کسبوکارهای کوچک و متوسط (مورد مطالعه: کسبوکارهای فعال در صنایع غذایی)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد کارآفرینی دانشگاه کاشان
2 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی و عضو هیات علمی وابسته دانشگاه لیمریک ایرلند
3 دکتری کارآفرینی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jed.2018.210290.651890چکیده
کسبوکارهای کوچکومتوسط بهعنوان نیرو محرکة توسعة اقتصادی و اجتماعی، نقش اساسی در فرایند توسعة جوامع دارند. داشتن جریان اقتصادی توانمند، برخورداری از قدرت سازگاری با شرایط متغیر محیطی، امکان رقابتپذیری بالا و همچنین تنوع و نوآوری از مهمترین ویژگی این نوع کسبوکارهاست. با این حال، درصد قابل توجهی از این کسبوکارها در طول عمر خود دچار مشکل شده و شکست میخورند. در کنار عوامل مهم دیگری که بر عدم بقای آنها اثرگذارند، برخی از شایستگیهای منفی یا بازدارندة کارآفرینان نیز تأثیر بسزایی در این فرایند دارند. این پژوهش با هدف شناسایی شایستگیهای بازدارندة بقای کسبوکارهای ایران انجام شده است. این تحقیق برحسب هدف از نوع کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات کیفی- روایتی میباشد. نمونة آماری این تحقیق براساس روش نمونهگیری هدفمند شامل 10 نفر از کارآفرینان کسبوکارهای کوچکومتوسط فعال در صنعت غذایی با عمر بالای 5 سال در ایران بوده است که نمونهگیری جامعة هدف تا مرحلة دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. دادههای تحقیق ابتدا از طریق مصاحبههای روایتمحور و مطالعة زندگینامة کارآفرینان جمعآوری و درنهایت یافتهها براساس روش کدگذاری بهدست آمدهاند و نشان میدهندکه شایستگیهای بازدارندة بقای کسبوکارها عبارتند از: خودبرتر بینی، سست عنصری، ضعف در تحلیل، بداخلاقی، ضعف در مهارتهای کسبوکار، عدم رضایت از شغل و نداشتن تجربة کافی.
