بررسی و تبیین نظریهٔ عدالتِ عام در دیدگاه توماس آکوئیناس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه اخلاق دانشگاه قم، قم، ایران.
2 استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم ، قم، ایران.
doi
10.22091/jptr.2020.5516.2322چکیده
عدالتِ عام فضیلتی است که افراد را به نظم و خیرات جمعی دعوت میکند تا بهوسیله آن به سعادت برسند. مقالۀ حاضر به بررسی و تبیین نظریۀ عدالتِ عام و خیر مشترک و نقش آن در جهتدهی و تنظیم قانون از دیدگاه توماس آکوئیناس میپردازد. آکوئیناس - با تأسی از ارسطو و الهیات مسیحی - عدالتِ عام را فضیلتی عام میداند که دارای موضوع خاص، یعنی «خیر مشترک» است. عدالتِ عام همان فضیلت است که از جهت محتوا و جوهر با فضیلتْ یکسان و از جهت مفهوم یا صورت با آن متفاوت است. نظریهٔ عدالتِ عام در آکوئیناس هم بهنوعی دِین قانونی(الزام به رعایت قانون جامعه) را فرمان میدهد و هم به نوعی دِین اخلاقی(الزام به رعایت فضیلت اخلاقی) را در دستور کار خود دارد. این نظریه مدِّ نظر آکوئیناس در جامعهای معنا پیدا میکند که در آن اگر حاکم قانون وضعی را بر اساس قانون الهی و قانون طبیعی درستْ تدوین و ترویج کند، معیار این نظریه را برآورده میکند. بنابراین، نظریهٔ عدالتِ عام - در نهایت - به قصد حاکم و نوع حکومتی وابسته است که در آن جامعه در جریان است تا افراد را به خیرات مشترکشان هدایت کنند و به سعادت حقیقیشان برساند.