ارزیابی عدالت جنسیتی در فضاهای عمومی شهری، مطالعهی موردی: مرکز شهر تبریز
نویسندگان
1 دکتری تخصصی، برنامهریزی شهری، دانشجو، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد، سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، تبریز، ایران
3 دکتری تخصصی، برنامهریزی شهری، استادیار، تبریز، ایران
4 دکتری تخصصی، برنامهریزی شهری، دانشجو، تبریز، ایران.
doi
چکیده
فضاهای عمومی شهری برای آن جام فعالیتهای اجباری، اختیاری و مهمتر از همه، فعالیتهای اجتماعی هستند و حضور در فضا حق مسلم زنان است و همانند مردان باید از شرایط برابر برای حضور در فضاهای شهری برخوردار باشند. این پژوهش به بررسی میزان انطباق فضاهای عمومی منطقهی 8 تبریز با نیازهای زنان پرداخته است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی- تحلیلی است. 242 پرسشنامه بر اساس فرمول کوکران بین زنان توزیع و دادهها بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون t تحلیل گردید. میزان آلفای کرونباخ برای پایایی پرسشنامه، 3/88 میباشد که پایایی در حد مطلوب را نشان میدهد. بر اساس مدل تحلیل عاملی اکتشافی سؤالات در ۴ عامل زیرساختهای فیزیکی، دسترسی، فرهنگی- اجتماعی و امنیت دستهبندی شده است. این ۴ عامل در مجموع 32/68٪ از واریانس متغییرها را تبیین میکنند. نتایج تحقیق نشانگر این است که عوامل زیرساختهای فیزیکی، دسترسی و فرهنگی– اجتماعی به ترتیب با سطح معناداری 04/0، 01/0 و 03/0 انطباق مطلوبی با نیاز زنان ندارند؛ اما سطح معناداری عامل امنیت با میزان 217/0 بیانگر وضعیت مطلوب این عامل از نظر پاسخگویان است. با توجه به نتایج و مراجعهی بالای شهروندان و گردشگران به منطقه، نیازمند توجه بالای مسئولان و نهادهای مرتبط میباشد.