فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه برخی پارامترهای مرتبط با تنظیم اسمزی در بچه ماهیان سفید پس از ورود ناگهانی به شوری 6 و 11 گرم در هزار مورد بررسی قرار گرفت تا بتوان به ارزیابی محل مناسب رهاسازی بچه ماهیان سفید پس از تکثیر مصنوعی پرداخت. از کل بدن و همچنین آبشش بچه ماهیان پس از تماس با شوری، در ساعات 24، 72 و 168 جهت سنجش فاکتورهای مختلف نمونه­ برداری صورت گرفت. میزان آنزیم Na+/K+ATPase در شوری 6، در ساعت 24 با تفاوت معنی­ دار نسبت به گروه کنترل افزایش یافت (0/05>P) و سپس با روند نزولی هیچ گونه تفاوت معنی داری با گروه کنترل نداشت (0/05<P). در گروه دوم نیز میزان این آنزیم در ساعت 24 به حداکثر میزان خود رسید و سپس کاهش یافت، اما در تمامی ساعات نسبت به گروه کنترل با تفاوت معنی دار افزایش داشت (0/05>P). میزان پروتئین در شوری 6 هیچ گونه تفاوت معنی داری با گروه کنترل نداشت (0/05<P)، اما در پایان دوره تماس در شوری 11 میزان آنزیم با تفاوت معنی ­دارکاهش یافت (0/05>P). غلظت RNA نیز در شوری 6 هیچ گونه تفاوت معنی­ داری را با گروه کنترل نشان نداد (05/0<P) و در پایان دوره تماس در شوری 11 میزان این آنزیم با تفاوت معنی­دار نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (05/0>P). درصد اسمولاریته پلاسما نیز در هر دو گروه با تفاوت معنی­دار نسبت به­زمان صفر افزایش یافت (0/05>P). درصد تلفات در گروه دوم تنها 1/52±7/33 درصد بود در حالی که در شوری 6 هیچ گونه تلفاتی مشاهده نشد. درصد آب بدن نیز با افزایش شوری به صورت معنی­دار کاهش یافت (0/05>P). با توجه به­نتایج حاصل از این آزمایش، به ­نظر می­ رسد رهاسازی بچه ماهیان در محیط ­های مجاور دریای خزر و با شوری بیشتر، به جهت گریز از حجم عظیم آلاینده های موجود در مصب، مشکل حادی برای بچه ماهیان پیش نخواهد آورد.