تروما درمانی در قرابت انسان و طبیعت: خوانش بوم روانشناسانه «درخت گلابی» و «اناربانو و پسرانش» اثر گلی ترقی و نجات استخوانها اثر جاسمین وارد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، گروه زبان، واحدپرند، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، گروه زبان، واحد علوم تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22067/jls.2024.87204.1559چکیده
مقاله پیش رو با اتخاذ رویکرد بومروانشناسی، در برگیرنده خوانش جدیدی از دو داستان کوتاه «درخت گلابی» و «اناربانو و پسرانش» نوشته گلی ترقی و رمان برجسته نجات استخوانها نوشته جاسمینوارد است. پژوهشگران با استفاده از مفاهیم کلیدی چون بومروانشناسی، نفس بومشناسی، بومدرمانی و بومشناسی فرافردی که نخستین بار توسط تئودور روزاک، لیندا بازل و وارویکس فاکس مطرح شده، به مطالعه آثار منتخب دو بانوی رماننویس ایرانی و آمریکایی پرداخته است. نویسندگان منتخب ضمن تأکید بر گستره نگرانیهای زیستمحیطی در جهان، ارتباط انسان با طبیعت را به تصویر کشیده و آرامش روحی و روانی او را در نزدیکی به طبیعت میدانند. علاوه بر این تمرکز آنها بر طبیعتی است که ضمن زنده، فعال و خارج از کنترل بودن، صرفاً منتظر بیدار شدن انسان جهت همذات پنداری فرافردی با آن است. این پژوهش در نظر دارد ضمن مطالعه تطبیقی آثار فوق، علاوه بر بررسی نتایج حاصل از ترومای گسستگی پیوند انسان با طبیعت به اثبات اثرات مثبت و منفی این قرابت یا دوری پرداخته و اهمیت خودشناسی را در درک هارمونی بین انسان و طبیعت یادآور شود.