تنوعزیستی سواحل صخرهای طبیعی و ساختارهای مصنوعی در خطوط ساحلی جنوب جزیره قشم
نویسندگان
1 گروه زیستشناسی جانوری، دریا و آبزیان، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنونی دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
3 گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنونی دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
4 گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
5 گروه زیستشناسی دریا، مرکز پژوهشهای خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
doi
10.22034/envj.2024.469275.1396چکیده
مقدمه: چشماندازهای ساحلی در نتیجه افزایش تقاضا جهت ایجاد سازههایی بهمنظور فعالیتهای اقتصادی، مسکونی و گردشگری همواره در حال تغییر هستند. تنوع ساخت و سازهای دست بشر همچون موجشکن، اسکلهها و دیوارهای ساحلی جزو ویژگیهای همراه با زیستگاههای کمعمق نواحی زیر جزرومدی و بین جزرومدی شده است. این تغییر و تحول در پاسخ به رشد نمایی جمعیت بشر و تغییرات آب و هوایی همچون بالا آمدن تراز آب دریا و افزایش نیاز برای مقابله با حوادث طبیعی همچون طوفانهای دریایی شتاب بیشتری خواهد گرفت. با افزایش نگرانیهای به وجود آمده درباره ارزش اکولوژیک محیطهای ایجاد شده، تلاشهایی برای ایجاد زیستگاههای جدید بهمنظور افزایش تنوعزیستی در حال جریان هستند. از اینرو این مطالعه با هدف مقایسه بین الگوهای تنوعزیستی بین سطوح بسترهای مصنوعی و طبیعی و همچنین نقش ویژگیهای شیب و ارتفاع جزرومدی در تعیین الگوهای تنوعزیستی صورت پذیرفت.مواد و روشها: نمونهبرداری از 4 زیستگاه طبیعی (سواحل صخرهای جزیره ناز، مسن، نقاشه و رمچاه) و 4 زیستگاه مصنوعی (بسترهای صخرهای موج شکنهای جزیره ناز، پودر فرآوری ماهی، سلخ و رمچاه) در سواحل جنوبی جزیره قشم، بهطور فصلی از تابستان 1395 تا بهار 1396 انجام پذیرفت. طی این مطالعه از نمونهبرداری جوامع اپیبیوتیک در دو نوع بستر طبیعی و مصنوعی در هشت ایستگاه و سه سطح جزرومدی طی چهار دوره نمونهبرداری 960 عکس تهیه گردید.نتایج: پس از بررسی عکسها و شناسایی نمونههای جمعآوری شده، 105 گونه شناسایی گردید که از این میان 65 گونه در بسترهای طبیعی و 42 گونه در بسترهای مصنوعی مشاهده گردید. بسترهای طبیعی در مقایسه با بسترهای مصنوعی دارای فراوانی (درصد پوشش) بالاتر جوامع اپیبیوتیک بودند. درصد پوشش اکثر گروههای تاکسونومی شناسایی شده در بسترهای طبیعی بالاتر بود بجز سه گروه تاکسونومی هیدروییدها، بریوزوا و شکمپایان که در بسترهای مصنوعی فراوانی (درصد پوشش) بیشتری را به خود اختصاص داده بودند. در مقایسه تعداد گونه نیز همین مدل مشاهده گردید و ایستگاه مسن، رمچاه و نقاشه به ترتیب بیشترین تعداد گونه را به خود اختصاص داده بودند. نتایج حاکی از تنوع گونهای بالاتری در بسترهای طبیعی (99/14) در مقایسه با بسترهای مصنوعی (98/9) بود. آزمون PERMANOVA تفاوت معناداری در ساختار جوامع اپی بیوتیک بین بسترهای سخت طبیعی و مصنوعی و همچنین سطوح جزرومدی متفاوت در سواحل جنوبی جزیره قشم نشان داد (05/0>p).بحث: در مقایسه بین تعداد گونه در سطوح جزرومدی متفاوت تقریباً یک روند منظم افزایشی در تعداد گونه همراه با ارتفاع جزرومدی مشاهده گردید و تخته سنگهای ناحیه پایین جزرومدی در مقایسه با دو سطح دیگر جزرومدی دارای غنای گونهای بالاتری بودند. هیچیک از افراد جمعیت خارپوستان برروی سطوح صاف زیستگاههای مصنوعی مشاهده نشدند که این امر میتواند بهدلیل شیب تند بسترهای مصنوعی و عدم وجود خردزیستگاه باشد که سبب شده است که این جوامع محیط مناسبی جهت استقرار پیدا نکنند. در بررسی گونههای تمیز دهنده دو زیستگاه طبیعی و مصنوعی مشخص شد که در مقایسه با بسترهای طبیعی، وسعت گسترش و رشد جلبک Padina sp. برروی بسترهای مصنوعی بهطور قابلتوجهی کاهش داشته است و این ماکروجلبک یکی از گونههای مؤثر در تفاوت ساختار جمعیتی بین این دو زیستگاه بوده است. بهنظر میرسد که شیب تند و بالا بودن قدرت امواج در بسترهای مصنوعی سبب شده است که این گونه نتواند بهخوبی برروی بسترهای مصنوعی گسترش یابد. در مقابل ماکروجلبک Centroceras clavulatum بخوبی توانسته بود با ساختارهای مصنوعی سازگار شود و گسترش قابل توجهی برروی این ساختارها ایجاد کرده بود بهطوری که بعد از Padina sp. به عنوان یکی از گونههای مؤثر در تفاوت ساختار جمعیت بین این دو زیستگاه معرفی شد. مطالعه حاضر نشان داد که ایجاد سطوحی با شیب کم، دامنه بیشتری از زیستگاهها ایجاد میکند و با افزایش ناهمگنی بستر، چندین آشیانه اکولوژیک برای چندین گونه ایجاد میشود و در نهایت تنوع زیستی منطقهای افزایش مییابد.