تاثیر کیتوزان استخراج شده از میگوی سرتیز (Metopenaus affinis) در ماندگاری فیله کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) بسته بندی شده در خلاء
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.
2 استادیارگروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22059/jfisheries.2018.247778.1007چکیده
در این مطالعه تاثیر کیتوزان استخراج شده از میگوی سرتیز (Metopenaus affinis) در پنج تیمار 0، 5/0، 1، 1/5 و 2 درصد بر روی ماندگاری فیله کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) در بسته بندی خلاء به مدت 15 روز در دمای یخچال مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه شاخص های شیمیایی فساد (pH، بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، تیوباربیتوریک اسید (TBA)، پراکسید (PV)، اسیدهای چرب آزاد (FFA) و میزان بار میکروبی (TVC) و همچنین خصوصیات بافت که شامل فاکتورهای سختی، پیوستگی، فنریت، صمغی و جویدنی است مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان pH در طول دوره روند افزایشی داشت و در تمام تیمارها این تغییر در روز 15 نسبت به روز صفر معنی دار بود (0/05>P). میزان PV تا روز 12 روند افزایشی را نشان داد. مقدار TBA در روزهای 9، 12 و 15 به جز در تیمار 2 درصد کیتوزان (در روز 9) از حد مجاز عبور کرد. میزان TVB-N طی 15 روز روند افزایشی داشت و از روز 9 تمام تیمارها (به جز 2 درصد کیتوزان) از حد مطلوب خارج شدند. میزان FFA با افزایش زمان نگهداری در تمام تیمارها افزایش معنیداری داشت (0/05>P) اما در تیمارهای دارای کیتوزان این افزایش در مقایسه با سایر تیمارها کاهش داشت. میزان TVC از روز صفر تا روز 15 افزایش معنیداری داشت (0/05>P). مقدار بار میکروبی تیمار شاهد در روزهای 12 و 15 از حد مجاز خارج گردید و در تیمار شاهد به Log cfu/g 7/86±0/16 و در تیمار دارای 2 درصد کیتوزان به 0/35 Log cfu/g 5/78± رسید. همچنین نتایج نشان داد که کیتوزان تغییرات معنیداری بر ویژگی های بافتی نداشت. در مجموع نتایج نشان داد که فیله کپور علفخوار با تیمار 2 درصد پوشش کیتوزان تا روز 15 دارای کیفیت مطلوبی بود.