تاثیر کیتوزان استخراج شده از میگوی سرتیز (Metopenaus affinis) در ماندگاری فیله کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) بسته بندی شده در خلاء

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.

2 استادیارگروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22059/jfisheries.2018.247778.1007
چکیده

در این مطالعه تاثیر کیتوزان استخراج شده از میگوی سرتیز  (Metopenaus affinis) در پنج تیمار 0، 5/0، 1، 1/5 و 2 درصد بر روی ماندگاری فیله کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) در بسته­ بندی خلاء به مدت 15 روز در دمای یخچال مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه شاخص ­های شیمیایی فساد (pH، بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، تیوباربیتوریک اسید (TBA)، پراکسید (PV)، اسیدهای چرب آزاد (FFA) و میزان بار میکروبی (TVC) و همچنین خصوصیات بافت که شامل فاکتورهای سختی، پیوستگی، فنریت، صمغی و جویدنی است مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان pH در طول دوره روند افزایشی داشت و در تمام تیمارها این تغییر در روز 15 نسبت به روز صفر معنی دار بود (0/05>P). میزان PV تا روز 12 روند افزایشی را نشان داد. مقدار TBA در روزهای 9، 12 و 15 به جز در تیمار 2 درصد کیتوزان (در روز 9) از حد مجاز عبور کرد. میزان TVB-N طی 15 روز روند افزایشی داشت و از روز 9 تمام تیمارها (به ­جز 2 درصد کیتوزان) از حد مطلوب خارج شدند. میزان FFA با افزایش زمان نگهداری در تمام تیمارها افزایش معنی­داری داشت (0/05>P) اما در تیمارهای دارای کیتوزان این افزایش در مقایسه با سایر تیمارها کاهش داشت. میزان TVC از روز صفر تا روز 15 افزایش معنی­داری داشت (0/05>P). مقدار بار میکروبی تیمار شاهد در روزهای 12 و 15 از حد مجاز خارج گردید و در تیمار شاهد به  Log cfu/g 7/86±0/16 و در تیمار دارای 2 درصد کیتوزان به 0/35 Log cfu/g 5/78± رسید. همچنین نتایج نشان داد که کیتوزان تغییرات معنی­داری بر ویژگی­ های بافتی نداشت. در مجموع نتایج نشان داد که فیله کپور علفخوار با تیمار 2 درصد پوشش کیتوزان تا روز 15 دارای کیفیت مطلوبی بود.