زن آرمانی؛ زن فتانه در آثار: سیمین دانشور، شهرنوش پارسیپور،غزاله علیزاده، منیرو روانیپور و بلقیس سلیمانی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی واحد مرودشت ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت ، مرودشت، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز ، شیراز ، ایران
3 دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
پرداختن به ادبیات داستانی که خود به نوعی سرگذشت پرفراز و نشیب زندگی جوامع بشری است، در حقیقت هویدا ساختن اندیشههای انسانی نویسندگانی است که برآنند تا بازتاب زندگانی اجتماعی و فردی مردمان عصر خویش را به تصویر کشند و در لابهلای آن، خواستهها، افتخارات، اندوهها و دلتنگیهای بشری را به نمایش بگذارند. در این میان نگارش داستان توسط زنان نشانهی بسیار مهمی از تحول اجتماعی، فرهنگی و انسانی است که در عرصهی زندگی زنان در ایران رخ داده است. زنانی که میکوشند تا از زبان قشرهای گوناگون جامعه، به بیان آلام، آرزوها و مطالبات جامعه انسانی خویش بپردازند و تصویری را که جامعه به واسطه شرایط برای آنان خلق میکند، از زن فتانه تا زن آزمانی به تصویر کشند. بدین منظور در این مقاله کوشیده شده تا بر اساس شیوه تحلیلیـ توصیفی به تبیین جایگاه زن در ادبیات داستانی معاصر ایران پرداخته شود.