برنامهریزی راهبردی کاهش هزینه اجتماعی آلودگی هوای شهر تهران ناشی از اتوبوسهای درون شهری
نویسندگان
1 گروه اقتصاد انرژی، محیطزیست و کشاورزی، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 گروه اقتصاد انرژی، محیطزیست و کشاورزی، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/envj.2024.409692.1304چکیده
مقدمه: شهر تهران به دلیل جمعیت زیاد، کمبود فضای سبز، بافت شهری نامناسب و تراکم ترافیک در ردیف آلودهترین شهرهای جهان محسوب میگردد. آلودگی هوای شهر تهران یکی از چالشهای اساسی بهداشتی و محیطزیستی است که میتواند عواقب جدی برای سلامت شهروندان و هزینههای اجتماعی آنها به همراه داشته باشد. در این میان اتوبوسهای درون شهری بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی حمل و نقل عمومی، نقش مهمی در جابجایی مسافران دارند، اما در عین حال، به دلیل سوختهای فسیلی و فناوریهای قدیمی، سهم عمدهای در انتشار آلایندهها بر عهده دارند. این انتشار آلودگی به نوبه خود منجر به پیامدهای منفی و هزینههای زیادی برای جامعه میشود. لذا در مطالعه حاضر ضمن تعیین ارزش خسارت محیطزیستی ناشی از انتشار آلاینده در پایانههای اتوبوسهای درون شهری تهران در سال 1399 بر اساس اطلاعات اخذ شده از سازمان حمل و نقل و ترافیک شهری شهرداری تهران، به تحلیل نقاط قوت و ضعف، فرصتها و تهدیدهای اتوبوسهای درون شهری در انتشار آلایندههای محیطی با استفاده از الگوی سوات پرداخته شده است.مواد و روش: تحقیق حاضر مبتنی بر روش رویکرد تحلیلی -توصیفی با استفاده از پژوهش میدانی و مطالعات کتابخانهای انجام شده است. بر این اساس ارزیابی نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید سیستم و ارائه راهکارهای کاهش آلودگی در قالب تحلیل استراتژیک SWOT صورت پذیرفته است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مصاحبه و تکمیل 60 پرسشنامه توسط خبرگان، کارشناسان و رانندگان مجموعه شش سامانه اصلی در شرکت اتوبوسرانی شهر تهران گردآوری گردید. روایی پرسشنامهها توسط 10 نفر از کارشناسان صاحب نظر و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ ( 89/=0 α) مورد تأیید واقع شده است.نتایج: مطابق نتایج، هزینه اجتماعی آلایندگی در طول یک دوره سالانه ناشی از مصرف گازوئیل 43/829 میلیارد ریال برآورد گردیده که به محیطزیست تحمیل میشود. رقم مذکور بر اساس قیمت سایهای معادل آلاینده CO2 و بر مبنای قیمت سال 1399 درنظر گرفته شده است. همچنین نتایج نشان داد، مهمترین نقاط ضعف آلودگی حمل و نقل عمومی کلان شهر تهران به ترتیب به اثرات نامطلوب ازدحام بالای ترافیکی در ساعت اوج بر عملکرد سامانه حمل و نقل عمومی و خصوصی و همچنین استفاده زیاد از خودروی شخصی به ویژه خودروهای تک سرنشین در انجام سفرهای درون شهری اختصاص دارد. علاوه بر آن طبق نتایج مهمترین تهدیدها شامل ساختار چند هستهای کلان شهر تهران و وسعت زیاد محدوده شهری، موقعیت جغرافیایی شهر تهران و تغییرات آب و هوایی ناشی از ریزگردها میباشد. لازم به ذکر است، نمرات نهایی حاصل از تحلیل ماتریس عوامل داخلی (IFE) و ماتریس خارجی (EFE) به ترتیب برابر با 75/2 و 59/2 محاسبه شده است.بحث: بر این اساس وضعیت راهکارهای مورد نظر برای کاهش آلودگی در موقعیت تهاجمی قرار دارد که بر مبنای آن میبایست از توانمندیها و پتانسیلهای موجود و از ترکیب نقاط قوت و فرصتهای پیشرو حداکثر بهرهمندی را به دست آورد. طبق نتایج احداث و توسعه سریع خطوط مترو، تعدد شبکههای بزرگراهی در شهر و اولویت مدیریت شهری جهت احداث و گسترش خطوط BRT در مناطق مختلف شهر، مهمترین نقاط قوت و همچنین وجود پتانسیل تولید قطعات مربوط به ناوگان اتوبوسرانی جهت توسعه آن در داخل کشور، اثرگذاری بالای رسانهها در تغییر دیدگاه ترافیکی شهروندان و امکان نظارت فنی بیشتر جهت استفاده بهینهتر از سوخت و کاهش مصرف آن، مهمترین فرصتها در کاهش آلودگی توسط ناوگان عمومی است.