آیین دخمهسپاری و وجه تمایز آن با دخمهگذاری زرتشتیان با تکیه بر توصیفات شاهنامه و مدارک باستانشناسی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد ایران شناسی دانشگاه میبد یزد ، iranologytrips@gmail.com
2 دانشگاه میبد
doi
چکیده
دخمه در نگاه نخست، یادآور آیین زرتشت و رسم واگذاری مردگان به طبیعت و «نابودی جسد» است. در شاهنامه و طبق شواهد باستانشناسی، با توصیفی از دخمه روبهرو هستیم که بهگونهای بنیادین از دید معماری و آیینی، با دخمههای زرتشتیان متفاوت است و مفهوم «سپردن و بایگانی جسد» را پشتیبانی میکند. ازاینرو، در این نوشتار، اصطلاح «آیین دخمهسپاری»[3] متوجه شاهنامه و شواهد باستانشناسی بوده، و اصطلاح «آیین دخمهگذاری» معرف دخمههای زرتشتیان است. همچنین، یافتههای این پژوهش بیان میکند که گرچه توصیف آیین دخمهسپاری در شاهنامه عمدتاً بر روایات سلسلههای اسطورهای و تاریخی ایرانی چون کیانیان و ساسانیان تمرکز دارد، ولی در واقع، بازتابی از شواهد باستانشناسی است و نشان آن را باید بیرون از سلسلههای نامبرده نیز جست که عمدتاً متعلق به افراد طبقات بالای اجتماع و بلندپایگان بوده است.