بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر بخشودگی بر ابعاد سازگاری زنان پس از طلاق شیراز
نویسندگان
1 بورس هیات علمی دانشگاه آزاد یزد
2 هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی صدرا
3 هیات علمی دانشگاه هرمزگان
4 هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی
doi
چکیده
شکست در برآورده سازی نیازهای اساسی زوجین در فرآیند ازدواج میتواند باعث از دست رفتن معنای زندگی و طلاق شود. باقی ماندن جنبههای هیجانی میتواند زوجین را درگیر نگه دارد. با توجه به این مسئله افراد باید پیش و پس از طلاق برای ساختن زندگی جدید خود کمک شوند. بخشایش فرآیندی است که شامل تغییر در هیجان و نگرش در مورد یک متخلف است. این پژوهش به بررسی مقدار اثر بخشی بخشایش درمانی بر مقدار سازگاری پس از طلاق بر زنان مطلقه پرداخت. جامعه آماری شامل زنان مطلقه ساکن در شهر شیراز در سال1394 بودند. نمونهگیری به شیوه تصادفی صورت گرفت و30 نفر به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه 100 سوالی سازگاری پس از طلاق فیشر بود. روش تحلیل آماری کوواریانس بود. نتایج نشان دهنده تفاوت معنیدار دو گروه کنترل و آزمایش در مولفههای سازگاری پس از طلاق بودند. یافتهها نشان دادند که روش آموزش مبتنی بر بخشایش بر سازگاری پس از طلاق زنان مطلقه موثر است.