مطالعۀ جامعهشناختی فرسودگی تحصیلی دانشجویان (مورد مطالعه: دانشجویان دانشگاه تبریز)
نویسندگان
1 استاد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه تبریز
3 استاد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jisr.2022.319915.1191چکیده
دورۀ دانشجویی بهدلیل شرایط خاص از جمله دوری از خانواده، حجم زیاد دروس، رقابتهای فشرده و... زمینهساز مشکلات فردی و اجتماعی زیادی برای دانشجویان است. یکی از عوامل مهم کاهش انگیزش و افت عملکرد تحصیلی دانشجویان که زمینهساز پیامدهای منفی مانند کاهش رشد و پیشرفت دانشجویان، افسردگی و آسیب به سلامت روانی است، مسئلۀ فرسودگی تحصیلی در بین دانشجویان است. فرسودگی تحصیلی میتواند در ایجاد احساس خستگی نسبت به انجام تکالیف درسی و نگرش بدبینانه به تحصیل مؤثر باشد. این پژوهش با هدف بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با فرسودگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه تبریز به انجام رسیده است. روش پژوهش پیمایش است و جامعۀ آماری آن شامل تمام دانشجویان دانشگاه تبریز است که طبق آمار ارائهشده 20,997 نفر است. حجم نمونه برابر با 275 و شیوۀ نمونهگیری، طبقهای متناسب با حجم است. پشتوانۀ نظری تحقیق و متغیرهای مستخرج از آنها بیانگر این است که استفاده از رسانه بر فرسودگی تحصیلی تأثیر مستقیم و متغیرهای عدالت آموزشی و کیفیت زندگی دانشگاهی بر فرسودگی تحصیلی دانشجویان تأثیر معکوس دارد. نتیجۀ بررسی تفاوت میانگین میزان فرسودگی تحصیلی دانشجویان برحسب متغیر جنسیت و وضعیت اشتغال پاسخگو نشاندهندۀ آن است که میزان فرسودگی تحصیلی در بین زنان و مردان و دانشجویان با وضعیت اشتغال مختلف، متفاوت و معنادار است. نتایج بررسی تحلیل رگرسیونی نیز نشان میدهد درمجموع متغیرهای عدالت آموزشی، کیفیت زندگی دانشگاهی و میزان استفاده از رسانه، 47 درصد از تغییرات مربوط به فرسودگی تحصیلی را تبیین میکنند. براساس نتایج میتوان گفت فرسودگی تحصیلی از جمله متغیرهایی است که عوامل مختلفی در ایجاد آن میتوانند مؤثر باشند و درمجموع ترکیب متغیرهای مطرح در محیط دانشگاه و عوامل اجتماعی در شیوع فرسودگی تحصیلی در بین دانشجویان دارای تأثیر مستقیم است. زمانی که کیفیت محیط دانشگاه و روابط آموزشی موجود در آن بهبود یابد، زمینۀ رشد و پیشرفت هرچه بهتر دانشجویان فراهم خواهد شد.