اندازهگیری و ارزیابی ریسک محیطزیستی آلایندههای منتشره از صنایع تولید گچ با تکنیک ویلیام-فاین
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22034/envj.2024.413607.1308چکیده
مقدمه: رشد تکنولوژی و صنعت از یکسو رفاه را برای بشر به ارمغان آورده است، اما از سوی دیگر سبب ایجاد آلایندههای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک در محیطزیست شده و با ایجاد شرایط نامطلوب در محیط کار، اساس زندگی سالم را به خطر انداخته است. ذرات معلق (PM)، اکسیدهای گوگرد (SOx)، اکسیدهای نیتروژن (NOx) و منوکسیدکربن (CO) از آلایندههای معیار و مهم در آلودگی هوا هستند. در این تحقیق، آلایندههای منتشره از دودکش صنایع گچ سمنان شامل منوکسیدکربن، دیاکسیدگوگرد، اکسیدهای نیتروژن، ذرات معلق (PM10) و ذرات خشک (Dry Dust) در پنج کارخانه گچ سمنان مورد مطالعه قرار گرفته است.مواد و روشها: غلظت PM10 و ذرات خشک با استفاده از دستگاه سنجش ذرات (TCR-Tecora) تعیین و برای اندازهگیری آلایندههای گازی از دستگاه Testo 350-M/XL استفاده شده است. نمونهبرداری از دودکش صنایع و همچنین فضای اطراف کارخانهها در چهار نقطه صورت گرفته است. همچنین ارزیابی ریسک توسط تکنیک ویلیام-فاین که یک روش ارزیابی ریسک سیستماتیک برای شناسایی خطرات محتمل، تخمین سطح ریسک در مدیریت ریسک و کاهش آن به سطح قابل پذیرش میباشد انجام گرفته است.نتایج: در این مطالعه غلظت آلاینده گاز NOx بین 5/24 و ppm 39، SO2 بین 44/33 و ppm 321، CO بین 5 و ppm 100، مقدار PM10 بین 68/2 و µg/m3 66/97 و میزان ذرات خشک بین 23/53 و mg/m3 31896 در پنج صنعت مورد بررسی گزارش شد. جهت ارزیابی محیطزیستی با استفاده از تکنیک ویلیامفاین 40 جنبه محیطزیستی شناسایی شد. برای آلایندههای CO،SO2 ، NOx،PM10 و ذرات خشک با توجه به عدد اولویت ریسک (RPN) محاسبه شده و طبق نتایج طول رده، 4 طبقه ریسک با عناوین ریسک خیلی بالا، بالا، متوسط و پایین بهدست آمد. بر اساس رتبهبندی انجام گرفته از 40 جنبه محیط زیستی مورد بررسی، فراوانی رده پایین 22، رده متوسط 4، رده بالا 4 و رده خیلی بالا 10 گزارش شد. در واحدهای گچ شماره 3 و 4، ریسکهای ذرات معلق PM10 در زمره ریسکهای خیلی بالا قرار داشتند. همچنین ریسک مربوط به ذرات خشک در هر دو دودکش کارخانه شماره 5 در سطح خیلی بالا گزارش شد.بحث: غلظت منوکسیدکربن، دیاکسیدگوگرد، اکسیدهای نیتروژن و ذرات خشک پایینتر از مقادیر استاندارد سازمان حفاظت محیطزیست مربوط به انتشار دودکش هستند (منوکسیدکربن: ppm 435، دی اکسیدگوگرد: ppm 800، اکسیدهای نیتروژن: ppm 350 و ذرات خشک: mg/m3600). مقدار PM10 بر مبنای استاندارد سازمان جهانی سلامت بالاتر از حد مجاز بود (µg/m350) در حالی که بر مبنای آژانس حفاظت محیطزیست کمتر از حد مجاز است (µg/m3150). ورود ذرات معلق PM10 به اتمسفر و همچنین انباشت غبار در محیط اطراف کارخانه از مشکلات مهم محیطزیستی کارخانههای گچ است. بر اساس طبقهبندی انجام شده 55 درصد از جنبهها در سطح ریسک پایین، 10 درصد در سطح ریسک متوسط، 10 درصد در سطح ریسک بالا و 25 درصد در سطح ریسک خیلی بالا قرار داشتند. در نهایت جهت کاهش سطح ریسک و برای مدیریت مؤثر این صنایع اقداماتی از قبیل تغییر سوخت مصرفی به سوخت پاک، پایش منظم کمیت و کیفیت جریان گاز خروجی از دودکش صنایع، استفاده از ماسکهای فیلتردار به هنگام تماس با گرد و غبار، جایگزین کردن فیلترهای کیسهای نوع ضربهای با نوع جتپالس قابل ملاحظه است.