اولویتیابی سیاست دیپلماسی شهری در مشهد الرضا علیه السلام؛ از هدفگذاری تا سیاستگذاری
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه علوم اسلامی رضوی
2 دکتری جامعه شناسی فرهنگی؛ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
doi
10.30497/rc.2023.243808.1943چکیده
با افزایش نقش شهرها به عنوان محور ارتباطات در حکمرانی جهانی، دیپلماسی کارآمد شهری به مثابه ابزاری در راستای توسعه روابط اقتصادی، فرهنگی، علمی، مذهبی، سلامت و...به منظور تأمین منافع شهری و ملی اهمیت روزافزونی یافته است.در میان شهرهای ایران، شهر مشهد با زمینه فرهنگی مذهبی و موقعیت جغرافیایی متمایز از کارکردها و فرصتهای چندگانهای در دیپلماسی شهری برخوردار است که سیاستگذاری هدفمند شهری در این حوزه را ضروری میسازد. از اینرو در پژوهش حاضر به منظور شناسایی و اولویتیابی اهداف و سیاستهای مطلوب در حوزه دیپلماسی شهری مشهد، با بهرهگیری از مطالعات اسنادی و روش گروه متمرکز ضمن مسأله شناسی، به هدفگذاری و صورتبندی سیاستهای کلی و اجرایی متناظر با مسائل محوری دیپلماسی شهری مشهد پرداخته شده است. یافتهها حکایت از آن دارد که اهداف و سیاستهای ناظر به حل مسائل داخلی(مسائل مربوط به خلأ شناختی، معرفتی نسبت به ظرفیت ها(مسأله خودآگاهی)،نابسامانی اقتصاد سیاسی و حکمرانی تمرکزگرای محافظهکارانه) بیش از سیاستهای ناظر به رفع مسائل تحمیلی خارجی(تحریمهای بین المللی) در شکلگیری دیپلماسی موفق و پیشرو شهری مشهد اولویت داشته و از میان سیاستهای ناظر به مسائل داخلی نیز، سیاستهای معطوف به خودآگاهی نسبت به ظرفیتها و فرصتهای شهر مشهد مانند «ایجاد زمینه ها و بسترهای ارتباطی مناسب به منظور تعارف(شناخت متقابل) کنشگران فرهنگی، علمی و اقتصادی از ظرفیت های مشترک»، «ارتقاء سطح آگاهی و شناخت شهروندان نسبت به پیشینه تاریخی شهر مشهد و ظرفیت ها و منابع فرهنگی و اقتصادی متنوع آن»، «ترسیم و ارائه روایت منسجم از شهر» و... در دیپلماسی شهری در درجه اهمیت بالاتری قرار دارد.