بررسی تأثیر غلظتهای مختلف پساب خروجی از تصفیهخانۀ فاضلاب شهری بر فاکتورهای بیوشیمیایی خون، هورمون کورتیزول، بافت کبد و بافت آبشش ماهی کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
4 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22059/jfisheries.2017.63953چکیده
این تحقیق با هدف بررسی کاربرد غلظت های مختلف پساب خروجی از تصفیهخانۀ پساب شهری در محیط پرورش و تأثیر آن بر فاکتورهای خونی، هورمون کورتیزول و بافت های کبد و آبشش ماهی کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix) انجام گردید. برای این تحقیق، پنج تیمار غلظت پساب خروجی از تصفیهخانه فاضلاب شهری با غلظتهای 0%(شاهد) 25%، 50%، 75% و 100% با سه تکرار در نظر گرفته شد و در هر مخزن (60 لیتر) 8 قطعه ماهی کپور نقرهای با میانگین وزنی 5±120 معرفی شد. طول دورة تحقیق 2 ماه بود و در طول آزمایش ماهیها روزانه یک بار با پلت تجاری ماهی کپور غذادهی شدند. کمترین تلفات مربوط به تیمار شاهد (8 درصد) و بیشترین تلفات مربوط به تیمارهای 75% (20 درصد) و 100% (16 درصد) پساب بود. بر اساس نتایج، با افزایش غلظت پساب، میزان هورمون کورتیزول نیز به طور معنی داری (05/0P≤) افزایش یافت. نتایج آنالیز فاکتورهای بیوشیمیایی خون نشان داد که فاکتورهای گلبول سفید (WBC)، گلبول قرمز (RBC)، هماتوکریت (HCT)، هموگلوبین (Hb) و متوسط حجم گلبولی (MCV) با افزایش درصد غلظت پساب به طور معنیداری افزایش یافت. اما بین متوسط هموگلوبین گلبولی (MCH) و غلظت متوسط هموگلوبین داخل خون (MCHC) در تیمارها تفاوت معنی داری مشاهده نشد (0/05≥P). همچنین نتایج بافتشناسی نشان داد که افزایش غلظت پساب باعث بروز ضایعات و واکنش هایی در هر دو بافت کبد و آبشش شد که ناشی از قرارگیری در یک شرایط استرسی و مقابله با آن شرایط بود.