تبیین الگوی نظری شهید آوینی در مطالعه دفاع مقدس، به مثابه الگوی مطالعه پدیده های اجتماعی دینی
نویسندگان
1 دانشجوی مقطع دکتری رشته دانش اجتماعی مسلمین دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
2 دانشکده علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
3 دانشیار و معاون پژوهش دانشگاه باقرالعلوم(ع) قم
4 دانشگاه تهران
doi
10.30497/rc.2023.243977.1949چکیده
مسئله اصلی این تحقیق، بازخوانی روششناختی الگوهای موفق مطالعات اجتماعی دین، در مسیر دستیابی به مدلسازی نظری و الگوی روششناختی بدیل است. برای این هدف، مجموعه متون روایت فتح، نوشتههای شهید آوینی در رابطه با دفاع مقدس، به عنوان یک نمونه موفق در شناخت پدیدههای اجتماعی دینی، مورد مطالعه قرار گرفت. مجموعه آثار آوینی در رابطه با دفاع مقدس شاخصههای متعددی دارد که میتوان آن را به عنوان یک مطالعه اجتماعی دین محسوب کرد؛ از جمله: تجربی بودن، اجتماعی بودن، روشمند بودن، نظری و تحلیلی بودن و ... . برای استخراج الگوی نظری روش شهید آوینی، از روش کیفی دادهبنیاد استفاده گردید. نتایج حاصل از تحقیق حاکی از آن است که الگوی نهایی حول مقوله محوری «حضور»، شکل گرفت. حضور به عنوان عنصر محوری روششناسی آوینی دارای سه بعد حضور تجربی و میدانی، حضور اجتماعی و تاریخی و حضور معنوی است. عنصر «عشق و باور» پیشزمینه و مقدمه حضور است و عنصر «سنخیت» نتیجه آن. سنخیت و محرمیتی که حاصل نفی حجاب خودیت و غیریت است، منتج به تماشا، رازیابی، تجلی واقعیت در آیینه جان محقق و تحقق یافتن به «حقیقتِ» ساری و جاری در پدیده مورد مطالعه میشود. پس از آن عنصر و مقوله «روایت» قرار میگیرد که روشی برای بیان فطری، فرازمانی و فرامکانی و مستند نتایج تحقیق به غایبان و همافقسازی آنها با حقیقت است. این الگوی روششناختی شهید آوینی را میتوان «حقیقتگرایی اشراقی» و تحقیقات حاصل از این روش را «دانش اجتماعی اشراقی» نامید.