چگونگی شکلگیری میدان تئاتر نوین ایران بین سالهای 1300 تا 1332 شمسی بر اساس آرای پیر بوردیو
نویسندگان
1 Master's student in theater directing, Fine Arts Campus, University of Tehran, Tehran, IRAN , Ahootaalimi@ut.ac.ir
2 Associate Professor of Performing Arts Department, University of Tehran Fine Arts Campus, Tehran, IRAN
doi
چکیده
دیالکتیک میان جایگاه میدان قدرت و تأثیر آن در میدان تئاتر ایران در بازهی 1300ـ1332ش، با ایجاد تغییر و تنوع در قریحهی عاملان، و کاربست این قریحه در فرایند تولید و مصرف حوزههای متنوع نمایش، موجب ایجاد تغییرات بنیادی در فرایند تولید و مصرف تئاتر ایران شد که در گروههای تولیدی، سالنداران و تماشاگران تأثیر گذاشت؛ لذا در این پژوهش قصد داریم به شیوهی ساختارگرایی تکوینی بوردیو و بر پایهی نظریههای تمایز، منش، سرمایه و میدان، به چگونگی موقعیت و تعامل عاملان بر اساس منشأ اجتماعی هر یک در ارتباط با میدان تئاتر؛ تمایز و موضعگیری عاملان در مقابل مواضع متناظر؛ و چگونگی ترکیب سرمایههای فرهنگی، اقتصادی و نمادین آنها، به شیوهی توصیفی ـ تحلیلی بپردازیم. در انتها درمییابیم منش و شیوهی تسلط عاملان بر عادتوارهها و سرمایههای میدان، نقش اساسی در شکلگیری میدانهای تئاتری این دوره داشته و نظام اندیشهای خود را به میدان تئاتر تحمیل کرده و منجر به ایجاد تمایز در هویت میدانهای تئاتری این دوره شده است.
