بررسی عوامل موثر بر بیثباتی مالی در کشورهای درحال توسعه: رهیافت SGMM
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان-ایران
2 کارشناسی ارشد اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری اقتصاد،گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، ایران.
doi
10.22111/sedj.2022.40669.1166چکیده
برخورداری از ثبات مالی همواره یکی از مهمترین اهداف اقتصادی کشورها بوده است که جهت دستیابی به آن باید عوامل موثر بر آن را شناسایی و تحلیل نمود. ادبیات موضوع و پیشینه مطالعاتی نشاندهنده اثرگذاری متغیرهای توسعهمالی و آزادسازی مالی بر بیثباتی مالی است ولی درمورد جهت اثرگذاری نتایج متضادی گزارش شده است. بر این اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی عوامل مختلف بر بیثباتی مالی با تاکید بر متغیرهای توسعه مالی و آزادسازی مالی در کشورهای در حال توسعه میباشد. شاخص بیثباتی مالی براساس رویکرد تحلیل مولفه اصلی (PCA) محاسبه گردیده و مشاهدات سالانه بین 2019-2005 استخراج شدهاند. مدل پژوهش با استفاده از تخمینزننده گشتاورهای تعمیم یافته سیستمی (SGMM) برآورد شده است. نتایج بیانگر آن است که برخلاف باور عمومی، توسعه مالی در کشورهای درحال توسعه اثری مثبت بر بیثباتی مالی داشته و تشدید کننده آن بوده که ناشی از عدم انطباق اهداف سیاستگذاران با واقعیت-های بازارهای مالی در این کشورها بوده است. همچنین، تاثیر آزادسازی مالی بر بیثباتی مالی در کشورهای مورد مطالعه، مثبت بوده است و نشان میدهد پیروی از سیاستهای مالی اجرا شده در کشورهایی با بازارهای مالی توسعه یافته درخصوص آزادسازی مالی، درمورد کشورهای در حال توسعه فاقد کارکرد است و تصمیمگیران مالی در این کشورها باید منطبق بر ویژگیهای بازارهای مالی خود سیاستهای تثبیتی را اتخاذ نمایند. بعلاوه، نتایج این مطالعه تایید کننده تاثیر منفی اندازه دولت بر ثبات مالی در کشورهای در حال توسعه است که تاکید بر کاهش حضور دولت و توسعه بخشخصوصی در چنین بازارهایی میباشد.