نقش زمان و مکان در اثرپذیری دهقانان از فتوح اسلامی

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
چکیده

با ورودِ اعرابِ مسلمان به ایران و انقراضِ اشرافِ درجه اوّلِ ساسانی، دهقانان به‌عنوان حکّامِ محلی و کدخدایانِ روستاها ادارۀ بخش مهمی از جامعۀ ایران را به ‌دست گرفتند. و از آنجا که آنان امیدی به بازگشتِ نظامِ قدیمیِ ساسانی نداشتند، تصمیم به برقراریِ ارتباط با نیروهای اسلامی گرفتند. اعرابِ مسلمان نیز که در ابتدا از دهقانان برای نظارت بر کشور یاری طلبیده بودند، با حکّامِ محلی صلح کردند و به آنان مسئولیتی را که در دورۀ ساسانی داشتند سپردند. در این روند، دهقانانِ نواحیِ غربیِ قلمروِ ساسانی با دهقانانِ نواحیِ داخلی و شرقی از نظرِ اسلام‌پذیری و ارتباط با اعراب یکسان نبودند. زمانِ فتوح و فاصلۀ جغرافیایی از مرکزِ خلافتِ اسلامی در این میان موثر بوده است. ورود اعراب و ترک‌ها در سده‌های اوّل و سوّم مهم‌ترین عاملِ زوالِ دهقانان در ایران بود. روش این پژوهش و جهت‌گیری شیوۀ گردآوری داده‌ها، تاریخی بوده است.