ابنسینا و منطق فهم دین
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه معار ف، دانشگاه علوم بزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیارگروه فلسفه و کلام، دانشکده ادٓبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22091/pfk.2017.1769.1566چکیده
منطق فهم دین، قواعد روشمندی است که رعایت آن قواعد، ذهن مفسّر دینی، از خطا در فهم مصون شود. ضرورت چنین منطقی بر اهل اندیشه پوشیده نیست. ابن سینا یکی از صاحب نظران در این خصوص است. مسئلۀ این مطالعه «ابن سینا و منطق فهم دین» است. این مطالعه بنیادی، تاریخی، تحلیلی و مسئلهمحور است به روش کتابخانهای از منابع معتبر است. یافتههای این مطالعه، عدم همخوانی دریافتهای علمی فلسفی ابن سینا با متون دینی است که سبب شده تا او ناهماهنگی بین گزارههای عقلانی و گزارههای وحیانی را تشخیص دهد. پیامبر، انسانِ منحصربه فرد در حدس، خیال و عقل بوده است و بخش زیادی از دریافتهای او از حقایق، با سطح فهم عمومی هماهنگ نبوده است. ارائه عریان یافتهها هم، نه ممکن و نه مفید بوده است و از همینرو، او آن را به زبان رمز، تشبیه و تمثیل در اختیار مردم قرار داد تا با حداقلی از سعادت عقلانی و انسانی آشنا شوند. به نظر اینسینا فهم حقیقت معنای متون تنها با وجودشناسی ممکن است. وجودشناسی، مفسّر را قادر میسازد تا با مؤلف متن و مقصود مؤلف از متن آشنا شود و بتواند متن را رمزگشایی کند. او خود چنین کرده و همین سبب نقدهای جدّی به او شده است.