ارزیابی بررسی اثرات مکمل نوکلئوتیدی جیره و پروبیوتیک پدیوکوکوس اسیدی لاکتیکی بر شاخص های رشد، بیوشیمیایی و ایمنی سرم خون و بازماندگی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) پس از رویایی با باکتری Aeromonas hydrophila
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2017.63827چکیده
این تحقیق با هدف بررسی اثرات مکمل نوکلوتیدی جیره و پروبیوتیک P. acidilactici بر عملکرد رشد، برخی از شاخص های ایمنی و بیوشیمیایی سرم خون، و همچنین مقاومت در برابر باکتری آئروموناس هیدروفیلا در ماهی قزل آلای رنگین کمان انجام گرفت. نه تیمار غذایی حاوی سه سطح از مکمل نوکلوتیدی (0، 1 و 3 گرم بر کیلوگرم غذا) و سه سطح از P. acidilactici (0 و 1، 3 گرم بر کیلوگرم غذا) بر اساس طرح فاکتوریل 3×3 طراحی شد. هر یک از جیره ها به طور تصادفی برای سه گروه (تکرار) 30 تایی از ماهی های قزل آلای رنگین کمان (با میانگین وزن اولیه 1/62±63/4 گرم) در نظر گرفته شد. در پایان دوره هشت هفته ای آزمایش، برخی از شاخص های ایمنی و بیوشیمیایی سرم خون شامل پروتئین کل، لیزوزیم، مسیر فرعی سیستم کمپلمان (ACH50)، کلسترول، تری گلیسیرید، گلوکز، آلبومین و گلوبولین، و همچنین شاخص های رشد شامل بازماندگی، میانگین افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد میزان لیزوزیم و ACH50 در تیمارهای آزمایشی، تحت تاثیر متقابل بین مکمل نوکلوتیدی و P. acidilactici به طور معنی داری افزایش یافته است (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد که اثر متقابل مکمل نوکلوتیدی و P. acidilactici بر میزان پروتئین کل، کلسترول، تری گلیسیرد، گلوکز، آلبومین و گلوبولین، معنیدار نبود (05/0P>)؛ اما به طور معنی داری موجب بهبود شاخص های رشد گردید. به علاوه، در پایان دوره آزمایش، 10 عدد ماهی از هر تکرار به صورت داخل صفاقی با سوسپانسیون باکتری آئروموناس هیدروفیلا (cfu/ml 3/5x107) برای تعیین مقاومت در برابر بیماری مورد تزریق قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مکمل کردن جیره غذایی ماهی قزل آلا با مکمل نوکلوتیدی و P. acidilactici، به طور قابل ملاحظه ای مقاومت در برابر عفونت باکتری آئروموناس هیدروفیلا را افزایش داد و بالاترین مقاومت در تیمارهای تعاملی (نوکلوتید×P. acidilactici) مشاهده شد. به طور کلی ترکیب مکمل نوکلوتیدی و P. acidilactici، اثرات سودمند به مراتب بیشتری از استفاده هر یک از آنها به صورت مجزا نشان داد. همچنین، بهترین ترکیب از آنها، ترکیب3g kg-1 از مکمل نوکلوتیدی و 0/1g kg-1 از P. acidilactici به دست آمد.