جهانبینی مزدیسنی و حفاظت محیط زیست: نقدی واسازانه
نویسندگان
1 1- Member of the faculty of the Department of Historical Studies of the Humanities Research and Development Institute , Tehran. Iran , mahdirafati62@gmail.com
2 عضو هیئت علمی گروه فلسفه و کلام پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)
doi
چکیده
رابطهی دین و محیطزیست طی چند دههی اخیر و به خصوص پس از انتشار مقاله لین وایت در مورد ریشههای تاریخی بحران محیطزیستی و نقد او بر دیدگاه یهودی- مسیحی، وارد مباحثات دانشمندان به ویژه اندیشمندان علوم انسانی گردید. طی این چند دهه دیدگاههای گوناگونی در مورد فواید نگاههای دینی (پیشامدرن) و ظرفیتهای آن برای حفاظت محیط زیست ابراز شده است. این دیدگاهها در ایران به صورتی یکجانبه به دفاع از نگاههای پیشامدرن در حفاظت محیطزیست پرداختهاند و جای هر گونه نقد را بر نگاههای پیشامدرن بستهاند. همین امر منجر به تحسین یکجانبه نگاههای پیشامدرن و چشمپوشی از نقاط ضعف آنها در امر حفاظت محیطزیست شده است. به همین جهت حداقل در ایران نمیتوان آثار و مقالاتی را یافت که به نقد این نگاهها پرداخته باشند. لذا برای درک ظرفیتهای واقعی نگاههای پیشامدرن در حفاظت از محیط زیست و امکان مراجعه به سنتهای دینی، فکری و فرهنگیمان برای رویارویی با بحرانهای محیط زیستی، نقد این نگاهها ضرورت دارد. این مقاله جهت پوشش بخشی از این ضرورت، با استفاده از روش واسازی و تمرکز بر دو متن دینی بندهشن و ارداویرافنامه نشان میدهد که بخشی از جهانبینی زرتشتی، به عنوان نمونهای از نگاههای پیشامدرن، چگونه با ایجاد تقابلهای دوجزئی و اتخاذ مدلول استعلایی «نیکی» یا «خیر» همهی پدیدهها و از جمله محیطزیست را ذیل این مدلول ردهبندی و به دوگانه مقدس و نامقدس، نیک و بد تبدیل میکند و با انجام چنین کاری امکان حفظ و توجه به بخشی از محیط زیست و عدم توجه به بخش دیگر را فراهم میآورد.