بازخوانی نظریۀ «تروّح جسم انسان» از دیدگاه ملاصدرا بهمثابه راهحلّی برای مسائل مربوط به آخرت
نویسندگان
1 استادیار گروه ادیان و عرفان دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22091/jptr-pfk.2019.4379.2127چکیده
در دیدگاهی غیرمشهور از ملاصدرا، افزون بر تطوّرات نفس، بدن نیز سیری اشتدادی در پیش دارد و میتواند از مرحلۀ کون و فساد تا مرحلۀ اکتفاء بالذات، اشتداد یابد و حالتی به نام تروّح بیاید که در آن حالت، با وجود بقا در نشئۀ دنیا، چنان لطیف شود و خواص روحانی را چنان بپذیرد که به وِزان نفس، مناسب حضور در آخرت باشد. بر این اساس، همانطور که در ابتدا نفس با جسم، تنها ترکیبی حقیقی، ولی تعلّقی دارد و در انتها با بدن یکی است و در واقع، با حفظ هویت روحانی خود، متجسّد میشود، جسم نیز میتواند _ در نهایت _ متروّح باشد و با حفظ هویت بدنی خود، بهنحوی با روح یکی شود. این نظریه (تروحن جسم انسان در آخرت)، از دیدگاه عرفا در باب تروحن انسانهای کامل (اَبدال)، اتخاذ شده است که در این نوشتار به تحلیل آن دیدگاه پرداخته شده و بر اساس آن، این نظریۀ ملاصدرا توضیح داده شده است. بر اساس این نظریه، پارهای از مفاهیم و نظریههای فلسفی مانند مجرّد و مادی، معاد جسمانی، تعلق نفس به بدن و ارتباط آن دو میتواند دستخوش تغییراتی شود و احیاناً راهحلهایی دیگر و بهتر بیابد.