آخرین روزهای غازانخان و بحران در حکومت ایلخانی
نویسندگان
1 استادیارگروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
دورۀ حکومت غازانخان (703- 694 ق) به جهات گوناگون در تاریخ عصر ایلخانان مغول در ایران اهمیت دارد. مسلمان شدن رسمی او و مغولان ساکن در ایران و تلاش برای انجام یک رشته اصلاحات گسترده در عرصههای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی از جمله نشانههای این اهمیت است که توجه مورخان معاصر او و به دنبال آنها پژوهشگران را به خود جلب کردهاست. در نتیجۀ چنین شرایطی است که خاطرهای از یک پادشاه باکفایت و دورهای از آرامش و رونق نسبی از این زمان به یادگار ماندهاست. با این حال به نظر میرسد ترسیم چنین سیمای پر زرق و برقی از عصر غازانی موجب شده تا حوادث یک سال پایانی فرمانروایی او که از بسیاری جنبهها متفاوت با سالهای پیش از آن است، کمتر مورد توجه قرار گیرد. در این یک سال غازانخان که به شدت بیمار بود، بسیاری از قابلیتهای خود را به عنوان فرمانروایی پرتکاپو و مصمم از دست داد و حکومت ایلخانی با تنشها و بحرانهایی جدی در عرصههای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مناسبات خارجی مواجه شد. در واقع رویدادهای این یک سال که خود پیامد بعضی از تحولات و سیاستهای دورۀ متأخر غازانی بود، بر ساخت و ارکان قدرت پس از مرگ غازانخان تأثیرگذار شد. با چنین فرضی در مقالۀ حاضر تلاش شده تا با نگاهی دقیق و جزئینگر، رویدادهای یک سال پایانی حکومت غازان خان مورد بازبینی قرار گیرد. برای دستیابی به تحلیلی روشن و گویا در این زمینه، روش مقایسه میان گزارشهای منابع اعم از متون تاریخنگاری دورۀ ایلخانی و در مواردی منابع مملوک بهکار گرفته شدهاست. یافتۀ اصلی پژوهش نیز ارائه تحلیلی نسبتاً متفاوت از دورۀ فرمانروایی غازانخان و بویژه واپسین سال آن است مقاله همچنین موضوع مرگ غازانخان را از زاویهای جدید مدنظر قرار دادهاست. موضوعی که البته همچنان میتواند با بررسیهای بیشتری همراه باشد.
