بررسی نسبت­ های مختلف C:N:P بر شاخص­ های رشد، بازماندگی و تغذیه کپورماهیان چینی و فراوانی فیتوپلانکتون­ ها

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2017.63954
چکیده

در این مطالعه کوددهی استخر با بکارگیری مخلوط کودهای مرغی، گاوی، ورمی کمپوست، فسفات و اوره و با ورود نسبت­های مختلف نیتروژن ( با فسفر و کربن ثابت) به استخر پرورشی، شاخص­ های رشد کپور ماهیان چینی و تغییرات فراوانی فیتوپلانکتون در استخر پرورشی مورد ارزیابی قرار گرفت. این آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی شامل سه تیمار و سه تکرار انجام گردید. تیمارها را سه سطح مختلف نسبت ­های C:N:P به ترتیب شامل: تیمار اول 1 :5/5 :6/88 ، تیمار دوم 1: 5/7:6/88 و تیمار سوم 1: 5/9: 6/88 تشکیل داد. در پایان آزمایش، بالاترین تعداد فیتوپلانکتون، میزان کلروفیل اولیه و شاخص­های نسبی رشد ماهی، به­طور معنی­داری (05/0P<) در تیمار دوم یعنی نسبت­های C:N:P به ­ترتیب 1 :­5/7 :­6/88  بالاتر بود. در این تیمار بالاترین تولید اولیه و تعداد فیتوپلانکتون به ­ترتیب برابر با 638 میلی­ گرم کربن در متر مکعب در ساعت و تعداد فیتوپلانکتون معادل 438750 عدد در میلی­ لیتر بود. همچنین میانگین وزن بچه ماهی فیتوفاگ از 5/0 گرم  به 875/40 گرم بعد از حدود دو ماه در پایان آزمایش رسید. فیتوپلانکتون ­های موجود در استخر پرورشی را بیشتر آنکیرا، کلرلا، پدیاستروم، تتراستروم، اسپروژیرا، ناویکولا، دیاتومه و جلبک ­های رشته ­ای و عمده­ترین زئوپلانکتون ­ها و بنتوزها را روتیفر، دافنی، کوپه پود، سراتوپوگونیده وتیپولیده تشکیل می ­دادند.