بررسی نسبت های مختلف C:N:P بر شاخص های رشد، بازماندگی و تغذیه کپورماهیان چینی و فراوانی فیتوپلانکتون ها
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیار، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 استاد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2017.63954چکیده
در این مطالعه کوددهی استخر با بکارگیری مخلوط کودهای مرغی، گاوی، ورمی کمپوست، فسفات و اوره و با ورود نسبتهای مختلف نیتروژن ( با فسفر و کربن ثابت) به استخر پرورشی، شاخص های رشد کپور ماهیان چینی و تغییرات فراوانی فیتوپلانکتون در استخر پرورشی مورد ارزیابی قرار گرفت. این آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی شامل سه تیمار و سه تکرار انجام گردید. تیمارها را سه سطح مختلف نسبت های C:N:P به ترتیب شامل: تیمار اول 1 :5/5 :6/88 ، تیمار دوم 1: 5/7:6/88 و تیمار سوم 1: 5/9: 6/88 تشکیل داد. در پایان آزمایش، بالاترین تعداد فیتوپلانکتون، میزان کلروفیل اولیه و شاخصهای نسبی رشد ماهی، بهطور معنیداری (05/0P<) در تیمار دوم یعنی نسبتهای C:N:P به ترتیب 1 :5/7 :6/88 بالاتر بود. در این تیمار بالاترین تولید اولیه و تعداد فیتوپلانکتون به ترتیب برابر با 638 میلی گرم کربن در متر مکعب در ساعت و تعداد فیتوپلانکتون معادل 438750 عدد در میلی لیتر بود. همچنین میانگین وزن بچه ماهی فیتوفاگ از 5/0 گرم به 875/40 گرم بعد از حدود دو ماه در پایان آزمایش رسید. فیتوپلانکتون های موجود در استخر پرورشی را بیشتر آنکیرا، کلرلا، پدیاستروم، تتراستروم، اسپروژیرا، ناویکولا، دیاتومه و جلبک های رشته ای و عمدهترین زئوپلانکتون ها و بنتوزها را روتیفر، دافنی، کوپه پود، سراتوپوگونیده وتیپولیده تشکیل می دادند.