خوانش پسااستعماری بازنمایی کردها در گفتمان شرق شناسانه: مورد مطالعاتی سفرنامه ی کلودیوس جیمز ریچ
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی و عضو پژوهشکدهی کردستانشناسی دانشگاه کردستان ، b.sajadi@uok.ac.ir
doi
چکیده
پژوهش حاضر به نقد چگونگی بازنمایی و تصویرسازی کردها در سفرنامه ی کلودیوس جیمز ریچ با عنوان روایت اقامت در کردستان و نینوای باستانی میپردازد، که در نیمه ی نخست سده ی نوزدهم نگارش یافته است و شیوه ی نگرش مؤلف را در مواجهه با اجتماعات کردی بررسی میکند. پژوهش پیش رو، با استفاده از روششناسی و چارچوب نظری رویکرد پسااستعمارگرایانه، به ویژه آرای هومی بابا، بر آن است عوامل، انگیزه ها و جنبه های غالباً منفی، از قبیل وارونه جلوه دادن وقایع و نیز نگاه سوژه محور و مرکزگرایانه ی غربی مؤلف را به نمایش بگذارد. مثال ها و نقل قول های فراوانی که در این مقاله به آنها ارجاع داده شده است، دربرگیرنده ی آن دسته از مفاهیم و شگردهای پربسامد گفتمان شرقشناسی نظیر تعمیمگرایی، دیگربودگی، کلیشه سازی، منفی سازی، لحاظ نکردن تفاوتهای فرهنگی و همچنین فرادستی اخلاقی سوژهی غربی هستند که در این سفرنامه انعکاس یافته اند.