بررسی جامعهشناختی تأثیر نوسازی اجتماعی بر گرایش زنان به تکفرزندی (مطالعهموردی: زنان متاهل 49-15ساله شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد دانشگاه تهران، استاد مدعو دانشگاه ازاد اسلامی، گروه جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.
3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، گروه جامعهشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30497/rc.2022.76519چکیده
پدیده تکفرزندی از جمله مسائل اجتماعی است که الگوی بسیاری از خانوادهها شده است. هدف از این پژوهش پاسخگویی به این سؤال اساسی است که ویژگیهای جامعه مدرن (اشتغال زنان، جامعهپذیری جنسیتی، فردگرایی، میزان عقلانیت، مشارکت و...) در کلانشهر تهران به چه نحو و به چه میزان با گرایش و پذیرش الگوی تکفرزندی ارادی در بین زنان ارتباط دارد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-علّی و از لحاظ روششناسی، یک تحقیق پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه زنان متأهل (15 تا 49 ساله) شهر تهران است که 420 نفر به عنوان نمونه از بین آنها انتخاب شدند. انتخاب نمونه با تلفیق نمونهگیری خوشهای و طبقهبندی نامتناسب صورت گرفته و ابزار مورد استفاده برای جمعآوری اطلاعات و دادهها در این تحقیق، پرسشنامه محققساخته است. نتایج نشان میدهد که گرایش به تکفرزندی با فردگرایی، میزان عقلانیت، مشارکت اجتماعی، برابری جنسیتی و سن ازدواج رابطه معناداری دارد ولی با وضعیت اقتصادی خانواده همبستگی معناداری ندارد. همچنین میزان گرایش به تکفرزندی در بین گروههای مختلف وضعیت اشتغال تفاوت معناداری دارد به این صورت که در مشاغل رده بالا این گرایش بیشتر است. دادهها حاکی از آن است که میزان تحصیلات در گرایش زنان به تکفرزندی تاثیر دارد؛ به عبارت دیگر با بالا رفتن سطح تحصیلات گرایش زنان به تکفرزندی بالا میرود.