اثر مکمل غذایی آستاگزانتین بر پاسخ استرس تراکم و عملکرد ماهی طلال (Rastrelliger kanagurta)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
2 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2016.61626چکیده
تحقیق حاضر بهمنظور بررسی اثر سطوح غذایی آستاگزانتین بر عملکرد تولید و مقاومت در برابر استرس تراکم ماهی طلال صورت گرفت. در این مطالعه، تعداد 120 قطعه ماهی طلال با میانگین وزنی 01/0±14/7 گرم در یک طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار آزمایشی و 3 تکرار (با تعداد 10 قطعه در هر تکرار) که شامل تیمار آزمایشی شاهد (بدون استفاده از آستاگزانتین) و در تیمارهای آزمایشی 2، 3و 4 میزان استفاده از این مکمل به ترتیب 50، 100 و 150 میلیگرم بر کیلوگرم غذا بود مورد استفاده قرار گرفتند. بعد از 60 روز تغذیه، هر تیمار در معرض استرس تراکم بهمدت 24 ساعت قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که 24 ساعت بعد از شروع استرس تراکم، افزایش معنیداری در میزان پروتئین و فعالیت لیزوزیم و کاهش معنیداری در فعالیت آلکالین فسفاتاز، آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز (به استثنای تیمار 4) درتیمارهای حاوی آستاگزانتین در مقایسه با تیمار کنترل مشاهده شد (05/0>P). 24 ساعت بعد از شروع استرس تراکم، کمترین میزان کورتیزول و گلوکز در تیمار 3 مشاهده شد که با تیمار شاهد تفاوت معنیداری داشت (05/0>P). بالاترین وزن نهایی، ضریب رشد ویژه، شاخص وضعیت و غذای دریافتی وکمترین ضریب تبدیل غذا در تیمار 2 و 3 مشاهده شدکه با تیمار شاهد دارای تفاوت معنیدار بود (05/0>P). در مجموع بر اساس نتایج این تحقیق، افزودن 100 میلیگرم بر کیلوگرم مکمل غذایی آستاگزانتین به جیره غذایی ماهی طلال بهمنظور بهبود شاخصهای رشد و مقاومت در برابر استرس پیشنهاد میشود.